8 τρόποι να μυήσετε το παιδί σας στη μάθηση

Reblogged from: http://www.imommy.gr/

Εύκολα tips που θα σας βοηθήσουν να προάγετε ευχάριστα την εκπαίδευση του παιδιού στην κοινή σας καθημερινότητα. 

1. Αρπάξτε κάθε ευκαιρία να του διδάξετε κάτι: Για ένα σύντομο μάθημα μαθηματικών, κόψτε ένα φρούτο και μετρήστε τα κομμάτια του. 
2. Χρησιμοποιήστε τα χρώματα: Ζητήστε από το παιδί σας να ψάξει και σας φέρει κάτι σε μπλε, κόκκινο, πράσινο ή οποιοδήποτε άλλο χρώμα. Όχι μόνο θα ενισχύσει τη χρωματική του αντίληψη, αλλά θα συμβάλλει και στην ανάπτυξη της ερευνητικής του ικανότητας. 
3. Αναθέστε του καλλιτεχνικά πρότζεκτ: Η μείξη των χρωμάτων είναι ένας έξυπνος τρόπος να καταλάβουν πώς σχετίζονται οι διαφορετικές αποχρώσεις μεταξύ τους. Για παράδειγμα, το κόκκινο με το μπλε δημιουργούν το μοβ, το μπλε με το κίτρινο το πράσινο κ.ο.κ. Άλλη μία καλή ιδέα είναι να βάλετε το παιδί σας να κόψει από περιοδικά και εφημερίδες καθένα ξεχωριστά από τα γράμματα που απαρτίζουν το όνομά του. 

4. Επινοήστε παιχνίδια γνώσης: Για να ενισχύσετε την ικανότητα ανάγνωσης και γραφής, ανατρέξτε στα αγαπημένα του βιβλία και ανακαλύψτε όλα εκείνα τα κεφάλαια με το «Γράμμα της Ημέρας» ή τη «Λέξη της Ημέρας». Παράλληλα, φτιάξτε σε ένα τετράδιο μια λίστα με τους ορισμούς που βρήκατε και μετατρέψτε το σε «βιβλίο παραπομπών», το οποίο το παιδί θα μπορεί να συμβουλεύεται κάθε τόσο.
5. Κάντε το μαγείρεμα διασκέδαση: Η ενασχόληση με ποσότητες υλικών είναι ένας ευχάριστος τρόπος για τα παιδιά κάθε ηλικίας, αφού έτσι μπορούν από το να αποκτήσουν λεπτή κινητικότητα μέχρι και να εξοικειωθούν με τα κλάσματα. Αντί, λοιπόν, το μικρό σας να περιμένει απλά π.χ. να ψηθεί το κέικ ή να μαγειρευτεί το φαγητό, θα έχει καταλάβει και τη διαδικασία που απαιτείται για την παρασκευή ενός πιάτου. 
6. Βάλτε τα βιβλία στη ζωή του: Παίζοντας μια σκηνή από το αγαπημένο του βιβλίο, προάγετε την αντιληπτική του ικανότητα. Μπορείτε, επίσης, να διαλέξετε μια δραστηριότητα από ένα βιβλίο και να την κάνετε μαζί, π.χ. αφού διαβάσετε ένα βιβλίο μαγειρικής, μεταφερθείτε στην κουζίνα και εκτελέστε μαζί μία από τις συνταγές. 
7. Αξιοποιήστε τη φύση: Σε κάθε ευκαιρία διακοπών, η «εκπαίδευση» δεν χρειάζεται να σταματά. Αν πρόκειται για χειμερινές διακοπές, ζητήστε από το μικρό σας να γράψει γράμματα στον Αϊ-Βασίλη ή να φτιάξει χιονόμπαλες και, πριν τις πετάξει, να τις μετράει. Αν είναι καλοκαίρι και είστε στην παραλία, ζητήστε του να μαζέψει κοχύλια, μικρά και μεγάλα, και να τα ταξινομήσει κ.ο.κ. 
8. Δώστε του ένα… χέρι βοηθείας: Τα μαθήματα των αισθήσεων βοηθούν τα παιδιά να καταλάβουν τις υφές και τις θερμοκρασίες, π.χ. μαλακό vs σκληρό, ζεστό vs κρύο. Αγγίζοντας διαφορετικά αντικείμενα, εγείρεται η εγκεφαλική λειτουργία. Αφήστε, λοιπόν, το παιδί σας να βάλει νερό, αλάτι και αλεύρι σε ένα μεγάλο μπολ και να τα ανακατέψει με τα χέρια του. Μπορεί να δημιουργηθεί μια… βόμβα στην κουζίνα, αλλά είναι πολύ διασκεδαστικό, και κυρίως δημιουργικό!    

Πώς τα παιδιά θα αποκτήσουν το θάρρος της γνώμης τους.

Αν με ρωτήσεις «τι είναι πιο σημαντικό να αναπτύξουν τα παιδιά σου σε επίπεδο συμπεριφοράς;», η απάντησή μου είναι μία και ξεκάθαρη: «Να έχουν το θάρρος της γνώμης τους. Να μπορούν δηλαδή να μιλούν με σαφήνεια για να εκφράσουν και να υπερασπιστούν τις απόψεις τους, για να μοιραστούν τις επιθυμίες τους, για να προστατεύσουν τον εαυτό τους αν χρειαστεί».  

"Tραγούδι αγάπης", έργο της Liz Welch

Κι ενώ υποτίθεται έχω αυτή την ξεκάθαρη άποψη και  καλλιεργώ τη συγκεκριμένη συμπεριφορά, διαπιστώνω καθημερινά ότι στέλνω αντιφατικά μηνύματα στα ίδια μου τα παιδιά: Από τη μια θέλω να μιλάνε και να εκφράζονται, αλλά από την άλλη συχνά ενοχλούμαι όταν βομβαρδίζομαι με τις απορίες τους! Από τη μία επιδιώκω να συζητάμε για θέματα που τα απασχολούν, από την άλλη δεν έχω αρκετή υπομονή και χρόνο  να τους αφιερώσω, ούτε μου αρέσει να με φέρνουν σε αμηχανία μεταφέροντας σε τρίτους  τις συζητήσεις μας!
Γι΄ αυτό αλλάζω  συνειδητά συμπεριφορά. Σταματάω  να βάζω όρους στην επικοινωνία με τα παιδιά μου. Αν θέλω να αποχτήσουν πράγματι το θάρρος της γνώμης τους χρειάζεται να τους επιτρέψω να μάθουν να μιλούν. Κι εγώ χρειάζεται να τα βοηθήσω, όπως τα βοήθησα να μάθουν να πάνε τουαλέτα, να ντύνονται και να λύνουν ασκήσεις αριθμητικής.

Η λέξη κλειδί είναι «εκπαίδευση». Και υπομονή, για να εδραιωθούν οι νέες συμπεριφορές όχι μόνο από τα παιδιά αλλά και από μας, τους ίδιους τους γονείς. Ακολουθούν ορισμένες προτάσεις, για διευκόλυνση της διαδικασίας «εκπαίδευση στην έκφραση»:
Ξεκαθαρίζουμε  στα παιδιά ότι έχουν κάθε δικαίωμα να μιλάνε:
 1. Όταν δεν καταλαβαίνουν κάτι
Τα «μυστήρια» του κόσμου αναστατώνουν τα παιδιά που συχνά έχουν την ανάγκη για εξηγήσεις και διευκρινίσεις. Τους μαθαίνουμε να λένε: «Δεν καταλαβαίνω γιατί…..» ή «θα μου εξηγήσεις γιατί…..;», «μπορείς να με βοηθήσεις να καταλάβω γιατί….;»
2. Όταν χρειάζονται βοήθεια
Τα παιδιά έχουν πολύ συχνά ανάγκη τη βοήθειά μας για να κατεβάσουν τα βιβλία τους από το πάνω ράφι, για να λύσουν ένα πρόβλημα στα μαθηματικά, για να χειριστούν τη φιλονικία με ένα φίλο τους, δεκάδες θέματα που μπορούν να προκύψουν μέσα από την καθημερινότητά τους, ανάλογα με τη φάση ανάπτυξης που βρίσκονται.

"Καμηλοπαρδάλεις" από την Εddie Art

3. Όταν θέλουν κάτι
Ναι, είναι υγιές ένα παιδί να έχει επιθυμίες. Είναι επίσης υγιές να ζητάει αυτό που επιθυμεί. Και να αντιληφθεί μέσα από την επικοινωνία με τους γονείς του ότι όταν ζητά κάτι δεν σημαίνει ότι θα το αποκτήσει κιόλας. Αν είναι αποδεκτή στα πλαίσια της οικογένειας η έκφραση των επιθυμιών και η ανοιχτή συζήτηση γύρω από αυτές, είναι πιθανό να αποφύγουμε τις συμπεριφορές γκρίνιας που επιστρατεύουν τα παιδιά για να αναγκάσουν τους γονείς να υπακούσουν στις επιθυμίες τους.
Μερικές φορές τα παιδιά χρειάζεται να  μάθουν απλώς να περιμένουν . Για παράδειγμα, κατά περίπτωση, λέμε :«Μπορείς να φας το γλυκό μετά το φαγητό» ή «φαίνεται να θέλεις πολύ να πάρεις καινούργιο υπολογιστή. Εχεις κάποιο σχέδιο για την αποπληρωμή του; Πώς μπορείς να συνεισφέρεις;».

4. Όταν  έχουν διαφορετικές προτιμήσεις
Συνήθιζα παλιότερα να επιλέγω πράγματα (ρούχα, φαγητά, δραστηριότητες) για λογαριασμό των  παιδιών μου και στη συνέχεια δυσανασχετούσα όταν δεν τους άρεσαν. Εμαθα  λοιπόν να τα ρωτάω και να λαμβάνω υπόψη τις προτιμήσεις τους. Τώρα πια συζητάω μαζί τους, ενθαρρύνοντάς τα να μιλήσουν για ό,τι δεν τους αρέσει.
Το νόημα βρίσκεται στο να αντιληφθούν ότι – στο μέτρο του δυνατού – οι απόψεις τους, τα «ναι» και τα «όχι» τους, είναι σεβαστές στην πράξη. Και όταν τα παιδιά νιώσουν ότι είναι δικαίωμά τους η επιλογή, αποκτούν σταδιακά την αυτοπεποίθηση να διεκδικούν ό,τι επιθυμούν.

5. Όταν ο προσωπικός τους χώρος παραβιάζεται
Θυμάμαι σαν παιδί πόσο με ενοχλούσε που οι γονείς μου έκαναν αλλαγές στο δωμάτιό μου χωρίς να με ρωτήσουν. Ή όταν «έπρεπε» να δεχτώ το αγκάλιασμα και το φιλί μιας θείας, που δεν είχα στην πραγματικότητα καμία διάθεση ούτε καν να πλησιάσω.
Το κεφάλαιο «προσωπικός χώρος» είναι κεφαλαιώδους σημασίας και είναι απολύτως σημαντικό να ενθαρρύνουμε το παιδί μας να εκφράζει την αντίθεσή του και να νιώθει άνετα να αρνηθεί την προσωπική επαφή. Κι εμείς να σεβόμαστε το «όχι» του.
Όταν το παιδί νιώθει ότι το «όχι» του είναι σεβαστό μέσα στην οικογένεια θα έχει το θάρρος να προστατεύσει τον εαυτό σου και σε πιο επικίνδυνες καταστάσεις.

6. Όταν έχουν μια ιδέα
Ο δημιουργικός νους των παιδιών έχει απίστευτες δυνατότητες. Ενθαρρύνουμε την επικοινωνία, την έκφραση, το μοίρασμα της αστείρευτης φαντασίας τους, απολαμβάνουμε μαζί τους την ομορφιά μέσα από τη ματιά τους, χαιρόμαστε κοντά τους την ανακάλυψη του καινούργιου!

7. Όταν εκφράζουν τη γνώμη τους
Για να πιστέψουν ότι η γνώμη τους μετράει, χρειάζεται να τα ρωτάμε σε τακτική βάση:«Τι γνώμη έχεις για …..;», «Τι νομίζεις ότι είναι χρήσιμο για να καταφέρουμε να…..;», «Τι πιστεύεις για…..;». Εννοείται ότι δίνουμε βάση σε ό,τι λένε και δεν κλείνουμε τα αυτιά μας όταν εκφράζουν τις απόψεις τους  ούτε κάνουμε κάτι άλλο όταν μας μιλάνε.

8. Όταν δέχονται μια ευθεία ερώτηση
Πόσο συχνά απαντάτε σε ερωτήσεις τρίτων για λογαριασμό του παιδιού σας; «Πώς είσαι Μαρία;» ρωτάει η κυρία. «Είναι λίγο ντροπαλή σήμερα» απαντάει αμέσως η αμήχανη μάνα, πριν η κόρη της προλάβει καλά καλά να ακούσει την ερώτηση. Ποιο είναι το μήνυμα για τη Μαρία; «Η φωνή σου δεν είναι σημαντική, δεν υπάρχει λόγος να ακουστεί. Εγώ θα φροντίσω τα πάντα».

 9. Όταν κάποιος κινδυνεύει
Εδώ μιλάμε για άμεση αντίδραση στον κίνδυνο. Μαθαίνουμε στα παιδιά την κρισιμότητα τού να μιλήσουν αμέσως, μόλις αντιληφθούν κάτι επικίνδυνο: «Ο Νίκος χρειάζεται βοήθεια», «μαμά, κίνδυνος!». 

"Fairy expectation" από την Kathleen McElfish

10. Όταν νιώθουν θυμωμένα, φοβισμένα, πληγωμένα ή αναστατωμένα

Η έκφραση των συναισθημάτων, ειδικά των επώδυνων, ανακουφίζει τα παιδιά, όπως και τους μεγάλους. Τα βοηθάμε να  δώσουν όνομα σε ό,τι αισθάνονται:«Όταν ανέβηκα στην σκάλα φοβήθηκα ότι θα πέσω κι άρχισα να κλαίω», «κανένα παιδί δεν ήθελε να καθίσει μαζί μου στο θρανίο κι αυτό με πλήγωσε», «λυπήθηκα που έβαψα με λαδομπογιά το αγαπημένο μου μπλουζάκι».  

Μερικές φορές, ειδικά τα μικρά παιδιά, είναι αναστατωμένα και δεν  είναι εύκολο να εκφράσουν ό,τι νιώθουν. Εδώ βοηθάμε: «Μου φαίνεσαι πραγματικά αναστατωμένος. Θέλεις να μου πεις τι έγινε με τον αδελφό σου;». Η ερώτησή μας θα δώσει το έναυσμα να ξεχυθεί από μέσα του το συναίσθημα.

Προσοχή: Να μην κάνουμε το κλασικό λάθος να υποτιμήσουμε το γεγονός, ακυρώνοντας άθελά μας τη σπουδαιότητα όσων νιώθει. Να μην του πούμε ότι υπερβάλλει , το παρακάνει κλπ. Απεναντίας, με την ήρεμη  στάση μας δείχνουμε ότι η έκφραση των συναισθημάτων είναι ένα φυσιολογικό κομμάτι της ζωής.

11. Όταν έχουν να μοιραστούν μια όμορφη εμπειρία

Παρά τις δυσκολίες, η ζωή είναι όμορφη! Τα παιδιά νιώθουν πηγαία τη γνήσια χαρά της ανακάλυψης καθημερινά και είναι υπέροχο να μεγαλώσουν τιμώντας την ομορφιά, το μοίρασμα, την επικοινωνία μέσα από τη γλυκιά πλευρά της ζωής. Μια στάση ευγνωμοσύνης και αναγνώρισης του καλού μέσα στην οικογένεια είναι ένα πανίσχυρο εφόδιο για να νιώσουν δυνατά και ευλογημένα από το ξεκίνημα της ζωής.

Στην πράξη όλα τα παραπάνω είναι πραγματική πρόκληση για κάθε γονιό.  Ότι κι αν λέμε στα παιδιά, αυτό που τελικά θα μετρήσει είναι η ίδια μας η συμπεριφορά!

Πηγές: 1.  T. Haller & C. Moorman The 10 Commitments, Parenting with purpose(Personal Power Press, 2004), 2. Lori Randun, Guilt free parenting dvd.

Πηγή άρθρου: newagemama.com

Σχετικές αναρτήσεις:

- Θέματα για γονείς:  Όλες οι αναρτήσεις.

Βοηθήστε το παιδί να πιστέψει στον εαυτό του

Reblogged from: 
http://www.child.org.cy/

Η υγιής αυτοεκτίμηση είναι η θωράκιση ενός παιδιού απέναντι στις προκλήσεις της ζωής. Τα παιδιά που έχουν καλή ιδέα για τον εαυτό τους αντιμετωπίζουν καλύτερα τις διαμάχες και αντιστέκονται καλύτερα στις αρνητικές πιέσεις. Χαμογελούν περισσότερο και είναι ικανά να χαρούν τη ζωή τους. Τα παιδιά αυτά είναι ρεαλιστές και αισιόδοξοι άνθρωποι.
Αντίθετα, στα παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση, οι προκλήσεις μπορούν να αποτελέσουν πηγή άγχους και απογοήτευσης.
Τα παιδιά που έχουν κακή ιδέα για τον εαυτό τους δυσκολεύονται να βρουν λύσεις στα προβλήματα. Καθώς βασανίζονται από σκέψεις αρνητικής αυτοκριτικής, όπως «Δεν αξίζω» ή «Δεν μπορώ να κάνω τίποτα σωστά», γίνονται παθητικά ή εμφανίζουν απόσυρση ή κατάθλιψη. Όταν βρίσκονται μπροστά σε μια νέα πρόκληση, η άμεση αντίδραση είναι «Δεν μπορώ».

Οι γονείς παίζουν πρωταρχικό ρόλο στην ανάπτυξη ενός υγιούς αισθήματος αυτοεκτίμησης στα παιδιά τους.

Τι είναι η αυτοεκτίμηση;

Αυτοεκτίμηση είναι το σύνολο των «πιστεύω» ή των εντυπώσεων που έχουμε για τον εαυτό μας. Ο τρόπος με τον οποίο καθορίζουμε τον εαυτό μας επηρεάζει τις στάσεις μας και τις συμπεριφορές μας και έχει άμεσο αντίκτυπο στη διαχείριση των συναισθημάτων μας και στις σχέσεις μας.

Το μοντέλο αυτοεκτίμησης που θα αναπτύξει ένα παιδί αρχίζει να διαμορφώνεται πολύ νωρίς στη ζωή. Για παράδειγμα, όταν ένα νήπιο καταφέρει, μετά από δεκάδες ανεπιτυχείς προσπάθειες, να κάνει τούμπα ή να φέρει το κουτάλι στο στόμα του για να φάει, βιώνει ένα αίσθημα εκπλήρωσης, το οποίο ενισχύει την αυτοεκτίμησή του και του διδάσκει τη στάση «Μπορώ να το κάνω».

Στη διάρκεια αυτής της διαδικασίας προσπάθειας-αποτυχίας, νέας προσπάθειας-επιτυχίας, το παιδί αποκτά αντίληψη των ικανοτήτων του, ενώ συγχρόνως δημιουργεί μια εικόνα για τον εαυτό του βάσει των αλληλεπιδράσεων με άλλους ανθρώπους. Η εμπλοκή των γονέων σε αυτό το σημείο είναι θεμελιώδης και οι αντιδράσεις τους μπορούν να βοηθήσουν το παιδί να αποκτήσει υγιείς αντιλήψεις για τον εαυτό του.

Η αυτοεκτίμηση μπορεί επίσης να οριστεί ως ο συνδυασμός αισθημάτων ικανότητας με αισθήματα ότι το αγαπούν. Ένα παιδί που ενθουσιάζεται με ένα επίτευγμά του αλλά δεν νιώθει ότι το αγαπούν μπορεί τελικά να αισθανθεί χαμηλή αυτοεκτίμηση. Αντίστοιχα, ένα παιδί που νιώθει ότι το αγαπούν αλλά δεν πιστεύει ότι έχει ικανότητες μπορεί επίσης να καταλήξει να έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση. Η υγιής αυτοεκτίμηση είναι αποτέλεσμα μιας σωστής ισορροπίας ανάμεσα στα δύο.

Σημεία υγιούς και μη υγιούς αυτοεκτίμησης

Η αυτοεκτίμηση εμφανίζει διακυμάνσεις καθώς ένα παιδί μεγαλώνει. Το αίσθημα αυτοεκτίμησης αλλάζει συχνά και προσαρμόζεται, καθώς επηρεάζεται από τις νέες εμπειρίες και αντιλήψεις του παιδιού. Οι γονείς θα πρέπει να παρατηρούν και να αντιλαμβάνονται τα σημεία υγιούς και μη υγιούς αυτοεκτίμησης.

Ένα παιδί με χαμηλή αυτοεκτίμηση μπορεί να μη θέλει να δοκιμάσει νέα πράγματα. Συχνά μπορεί να μιλά αρνητικά για τον εαυτό του, λέγοντας για παράδειγμα «Είμαι χαζός/ή», «Δεν θα μάθω ποτέ να το κάνω αυτό» ή «Ποιος ο λόγος; Κανένας δεν νοιάζεται για μένα έτσι κι αλλιώς». Το παιδί μπορεί να μην είναι σε θέση να διαχειριστεί την απογοήτευση, να τα παρατά εύκολα ή να περιμένει να αναλάβει κάποιος άλλος τον έλεγχο. Τα παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση τείνουν να ασκούν έντονη κριτική στον εαυτό τους και να απογοητεύονται εύκολα από αυτόν. Βλέπουν τις προσωρινές αποτυχίες ως μόνιμες, δυσβάστακτες καταστάσεις. Το αίσθημα της απαισιοδοξίας κυριαρχεί.

Ένα παιδί με υγιή αυτοεκτίμηση χαίρεται τις επαφές με τους άλλους. Αισθάνεται άνετα στις κοινωνικές συναντήσεις και ευχαριστιέται τόσο τις ομαδικές δραστηριότητες όσο και τις ατομικές ασχολίες. Όταν εμφανίζονται προκλήσεις, είναι σε θέση να προσπαθήσει να βρει λύσεις. Είναι ικανό να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του χωρίς να υποτιμά τους άλλους ή τον εαυτό του. Για παράδειγμα, αντί να πει «Είμαι χαζός/ή», ένα παιδί με υγιή αυτοεκτίμηση θα πει «Δεν το καταλαβαίνω αυτό». Ξέρει τις δυνάμεις του και τις αδυναμίες του και τις αποδέχεται. Το αίσθημα της αισιοδοξίας κυριαρχεί.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να βοηθήσουν

Πώς μπορεί ένας γονιός να βοηθήσει να ενισχυθεί η αυτοεκτίμηση του παιδιού του;

• Προσέχετε τι λέτε. Τα παιδιά είναι πολύ ευαίσθητα στα λόγια των γονιών. Θυμηθείτε να επαινείτε το παιδί σας όχι μόνο για τις επιτυχίες του, αλλά και για την προσπάθειά του και να είστε ειλικρινείς. Αν, για παράδειγμα, δεν κατάφερε να μπει στην ομάδα του μπάσκετ, αποφύγετε να πείτε «Προσπάθησε ξανά και θα τα καταφέρεις». Είναι καλύτερα να πείτε «Δεν πειράζει, είμαι πολύ περήφανος/η για την προσπάθεια που έκανες». Ανταμείψτε την ολοκληρωμένη προσπάθεια αντί για το αποτέλεσμα.
• Δώστε το καλό παράδειγμα. Αν είστε υπερβολικά σκληροί με τον εαυτό σας και απαισιόδοξοι όσον αφορά τις ικανότητες και τις αδυναμίες σας, το παιδί θα σας αντιγράψει. Καλλιεργήστε την αυτοεκτίμησή σας και το παιδί σας θα έχει ένα σπουδαίο πρότυπο να ακολουθήσει.
• Εντοπίστε και αλλάξτε τις λανθασμένες αντιλήψεις του παιδιού σας. Είναι σημαντικό να εντοπίσουν οι γονείς τις λανθασμένες αντιλήψεις που έχει το παιδί για τον εαυτό του, οι οποίες μπορεί να αφορούν την τελειότητα, την ελκυστικότητα, τις ικανότητες ή οτιδήποτε άλλο. Οι λανθασμένες αντιλήψεις μπορεί να ριζώσουν και να γίνουν πραγματικότητα για το παιδί. Για παράδειγμα, ένα παιδί που τα πάει καλά στο σχολείο αλλά δυσκολεύεται με τα μαθηματικά μπορεί να πει «Είμαι κακός μαθητής». Η αντίληψη αυτή δεν είναι απλά μια λανθασμένη γενίκευση, είναι μια θεώρηση που μπορεί να καταστήσει το παιδί επιρρεπές στην αποτυχία. Ενθαρρύνετέ το να δει την κατάσταση στις πραγματικές της διαστάσεις. Μια χρήσιμη απάντηση θα ήταν: «Είσαι καλός μαθητής. Τα πας πολύ καλά στο σχολείο. Τα μαθηματικά είναι απλά ένα μάθημα στο οποίο θα πρέπει να αφιερώσεις περισσότερο χρόνο. Θα σε βοηθήσω κι εγώ».
• Να είστε αυθόρμητοι και τρυφεροί με το παιδί. Η αγάπη σας θα ενισχύσει πάρα πολύ την αυτοεκτίμησή του. Αγκαλιάστε το παιδί σας. Πείτε του ότι είστε περήφανος/η γι’ αυτό. Επιβραβεύετέ το συχνά και με ειλικρίνεια, χωρίς να το παρακάνετε. Τα παιδιά καταλαβαίνουν αμέσως πότε κάτι λέγεται από την καρδιά.
• Κάντε θετικά, δίκαια σχόλια. Αν πείτε στο παιδί «Αντιδράς πάντα σαν τρελός/ή», αυτό θα αρχίσει να πιστεύει ότι δεν ξέρει να ελέγξει τα ξεσπάσματά του. Είναι καλύτερα να του πείτε: «Θύμωσες πολύ με τον αδερφό σου, αλλά εκτιμάω το ότι δεν τον έβρισες και δεν τον χτύπησες». Με τον τρόπο αυτό αναγνωρίζετε τα αισθήματα του παιδιού, ενθαρρύνοντάς το συγχρόνως να κάνει σωστή επιλογή στη συμπεριφορά του την επόμενη φορά.
• Δημιουργήστε ένα ασφαλές οικογενειακό περιβάλλον. Ένα παιδί που δεν αισθάνεται ασφαλές ή που δέχεται κακοποίηση στο ίδιο του το σπίτι, μέσα από αρνητικές συμπεριφορές και σχόλια, θα υποφέρει πάρα πολύ από αισθήματα χαμηλής αυτοεκτίμησης. Ένα παιδί που εκτίθεται σε συνεχείς τσακωμούς των γονιών του μπορεί να αναπτύξει κατάθλιψη και απόσυρση. Θυμηθείτε ότι πρέπει πάντα να σέβεστε το παιδί σας.
• Κάντε το σπίτι σας έναν παράδεισο ασφάλειας για την οικογένειά σας. Έχετε πάντα το νου σας για σημάδια κακοποίησης από άλλους, για προβλήματα στο σχολείο ή για προβλήματα με συνομήλικους, καθώς και για άλλους παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν την αυτοεκτίμηση του παιδιού σας. Αντιμετωπίστε όλα αυτά τα θέματα με ευαισθησία αλλά με αμεσότητα.
• Βοηθήστε το παιδί σας να έχει εποικοδομητικές εμπειρίες. Οι δραστηριότητες που ενθαρρύνουν τη συνεργασία και όχι τον ανταγωνισμό είναι ιδιαίτερα χρήσιμες για την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης. Για παράδειγμα, αν ένα μεγαλύτερο παιδί βοηθά ένα μικρότερο να μάθει να διαβάζει, τα αποτελέσματα μπορεί να είναι θαυματουργά και για τα δύο παιδιά.

Ζητήστε βοήθεια ειδικού

Αν υποψιάζεστε ότι το παιδί σας έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση, ζητήστε βοήθεια από ειδικό. Οι οικογενειακοί σύμβουλοι και οι παιδοψυχολόγοι μπορούν να εργαστούν με το παιδί για να ανακαλύψουν τι είναι αυτό που το εμποδίζει να έχει καλή ιδέα για τον εαυτό του. Η κατάλληλη θεραπεία μπορεί να βοηθήσει το παιδί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τον εαυτό του και τον κόσμο. Θα του επιτρέψει να δει πιο ρεαλιστικά τον εαυτό του και να αποδεχτεί ποιο είναι στην πραγματικότητα. Με λίγη βοήθεια, κάθε παιδί μπορεί να αναπτύξει υγιή αυτοεκτίμηση και να έχει μια πιο ευτυχισμένη και ολοκληρωμένη ζωή.

Σύντομες συμβουλές

• Επικοινωνήστε με ειλικρινές ενδιαφέρον με το παιδί σας. Δείξτε του ότι χαίρεστε που μιλάτε μαζί του και ότι δεν το κάνετε σαν αγγαρεία. Εκδηλώστε την αγάπη σας με αγκαλιές και χάδια.
• Εστιάζετε πάντα στα θετικά του χαρακτηριστικά και στα χαρίσματά του.
• Μην επιβάλλετε τις απόψεις σας. Προσπαθήστε να είστε διαλλακτικοί και αληθινά δημοκρατικοί.
• Εξηγήστε του πως αν κάποιος θυμώνει μαζί του, το κοροϊδεύει ή του επιτίθεται, αυτό δεν σημαίνει ότι φταίει ή ότι είναι κακό παιδί.
• Προτρέψτε το να αποδέχεται χωρίς ταραχή τον έπαινο και την κοροϊδία.
• Ενθαρρύνετέ το να εκφράζει ειλικρινά τις απόψεις του και να εξωτερικεύει ξεκάθαρα τα αισθήματά του.
• Βοηθήστε το να αναπτύξει αυτοέλεγχο. Να επιλέγει τη συναισθηματική του αντίδραση, αντί να αντιδρά παρορμητικά στις προκλήσεις του περιβάλλοντος.
• Επιβραβεύστε κάθε μικρή πρόοδο που κάνει. Ενισχύστε την προσπάθεια που καταβάλλει, ακόμη και όταν δεν τα καταφέρνει.
• Προτρέψτε το να σέβεται και να εκτιμά τον εαυτό του, ανεξάρτητα από το πόσο αποδίδει.
• Βοηθήστε το να αντιλαμβάνεται τις επιθετικές προκλήσεις των άλλων και να τις απενεργοποιεί ή να αδιαφορεί.

Εξηγήστε στο παιδί τη διαφορά ανάμεσα:

• στην παθητική συμπεριφορά: Ανασφάλεια, μπλοκάρισμα αισθημάτων, υποχωρητικότητα, φόβος. Τα θέλω μου και οι ανάγκες μου είναι λιγότερο σημαντικά  από των άλλων.
• στη δυναμική συμπεριφορά: Υπεράσπιση και διεκδίκηση των ατομικών δικαιωμάτων με τρόπο που δεν θίγει τον άλλο. Ειλικρινής εξωτερίκευση των αισθημάτων. Τα θέλω μου και οι ανάγκες μου είναι εξίσου σημαντικά με των άλλων.
• στην επιθετική συμπεριφορά: Παραβίαση των δικαιωμάτων του άλλου, εξωτερίκευση των αισθημάτων με παρενόχληση. Τα θέλω μου και οι ανάγκες μου είναι περισσότερο σημαντικά από των άλλων.

Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου να διαβάζει και να γράφει καλύτερα;

Reblogged from: http://www.eulegein.net/
[Κάντε κλικ επάνω στην εικόνα για να μεταφερθείτε στις λεπτομέρειες της ανάρτησης και συνεχίσετε την ανάγνωση]

Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου να διαβάζει και να γράφει καλύτερα; 

(Kαθημερινές δραστηριότητεςανάγνωσης/γραφής)

Κάθε μέρα, το παιδί της πρώτης σχολικής ηλικίας πηγαίνει στο σχολείο του, όπου υπό την καθοδήγηση των δασκάλων του καταβάλλει επί πέντε ώρες ιδιαίτερες προσπάθειες να μάθει να διαβάζει και να γράφει, δεξιότητες σαφώς διακριτές και ελάχιστα λειτουργικές κατά την παιδική κρίση. Επιστρέφοντας στο σπίτι το μεσημέρι, κανένα παιδί, όσο φιλότιμο και πειθαρχημένο να είναι, δεν δείχνει ιδιαίτερα πρόθυμο να διαβάσει και να γράψει κάτι παραπάνω από τις εργασίες του για την επόμενη ημέρα, παρά τις σχετικές καλοπροαίρετες υποδείξεις των γονιών του.

Το παιδί χρειάζεται χρόνο και εκπαίδευση για να μπορέσει να αντιληφθεί τη λογική και τη συσχέτιση της γραφής με την ανάγνωση. Χρειάζεται εμπειρίες για να κατανοήσει βιωματικά τη λειτουργικότητα των δύο στη ζωή του. Και εναπόκειται σε εσάς, τους γονείς, να του χαρίσετε τις εμπειρίες αυτές, μέσα από διαδικασίες ευχάριστες και ενδιαφέρουσες για το παιδί.

Ως γονείς, είστε εσείς που μάθατε στο παιδί σας να ζει και να μαθαίνει, από τις πρώτες μέρες της ζωής του. Θα πρέπει να ξέρετε ότι είναι και δικός σας ρόλος, λειτουργώντας συμπληρωματικά στο έργο των δασκάλων, να εξοικειώσετε το παιδί με τις δύο αυτές βασικές μαθησιακές δεξιότητες. Η ανάγνωση μπορεί να προάγει τη γραφή και η γραφή σαφώς βελτιώνει την ανάγνωση. Βοηθήστε το παιδί σας να κάνει τη σύνδεση ανάγνωσης και γραφής και να εντάξει και τα δύο λειτουργικά στη ζωή του. Μην επικαλείστε την ανεπάρκεια εκπαιδευτικών γνώσεων ή υλικού. Έχετε επάρκεια διάθεσης, κι αυτό, πιστέψτε με, αρκεί.

Μετατρέψτε μικρές καθημερινές δραστηριότητες που μοιράζεστε με το παιδί σε μοναδικές, άμεσες εμπειρίες άσκησης της γραφής και ανάγνωσης. Μυήστε το παιδί σας στο γραπτό λόγο. Υπάρχουν, ευτυχώς, αρκετά καθημερινά ‘τεχνάσματα’ που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να κάνετε το παιδί σας να αγαπήσει την ανάγνωση και τη γραφή:

• Ενθαρρύνετε το παιδί σας να κρατά ημερολόγιο. Εξηγήστε του τι θα μπορούσε να γράφει μέσα σ’αυτό και διαβάστε του κάποια σύντομα κομμάτια από το δικό σας ημερολόγιο (το οποίο εάν δεν έχετε, είναι μια καλή ευκαιρία να ξεκινήσετε). Στο τέλος κάθε βδομάδας, αφιερώστε μισή ώρα, όπου θα διαβάζετε ο ένας στον άλλον τα περιστατικά που θα θέλατε να μοιραστείτε. Προσέξτε μόνο: η κριτική των πράξεων του παιδιού και οι συμβουλές «για το καλό του» απαγορεύονται αυστηρά.

• Η κουζίνα είναι ένας μαγικός τόπος για τα παιδιά. Το μαγείρεμα τους ενθουσιάζει, ιδιαίτερα δε όταν μπορούν να γευτούν τα αποτέλεσμα. Επιλέξτε μια συνταγή και (ακόμη κι αν την εκτελείτε στα τυφλά τα τελευταία 20 χρόνια) ζητήστε από το παιδί να σας διαβάσει τα υλικά που θα χρειαστείτε, και στη συνέχεια ένα ένα τα βήματα για την εκτέλεση της συνταγής. Τονίστε του πόσο σημαντικό είναι να σας τα διαβάζει με τη σωστή σειρά. Αφήστε το να σας βοηθήσει κατά την εκτέλεση (αυτό θα είναι και το κίνητρο για να συμμετάσχει σε μια τέτοια δραστηριότητα). Φτιάξτε το δικό του βιβλίο συνταγών, ζητώντας του να αντιγράφει τις συνταγές που του άρεσαν και στις οποίες θα ήθελε να ξαναβοηθήσει.

• Πριν πάτε για ψώνια, φτιάξτε μια λίστα μαζί με το παιδί. Υπαγορεύστε του τι θέλετε να αγοράσετε και βοηθήστε το με την ορθογραφία δύσκολων λέξεων, λέγοντάς του τα γράμματα ένα ένα προφορικά ή γράφοντας τη λέξη σε ένα πρόχειρο χαρτί και ζητώντας του να την αντιγράψει στη λίστα. Πάρτε μαζί σας το παιδί στο σούπερ-μάρκετ και ζητήστε του να σας διαβάζει ένα ένα τα αντικείμενα της λίστας. (Το σούπερ-μάρκετ είναι ένα εκπληκτικό εργαστήρι ανάγνωσης. Παίρνοντας συνεχώς το παιδί μαζί σας, σύντομα θα εφεύρετε πολλά ενδιαφέροντα παιχνίδια).
• Μάθετε στο παιδί σας να σημειώνει γραπτά τα τηλεφωνικά μηνύματα, να τα κάνει στη συνέχεια κείμενο (ολοκληρωμένες προτάσεις) και να τα διαβάζει στο πρόσωπο στο οποίο απευθύνονται. Το ίδιο φυσικά οφείλετε να κάνετε και εσείς, με τα μηνύματα που αφορούν το παιδί σας!

• Ο τηλεφωνικός κατάλογος περιέχει ένα πλήθος πληροφοριών για δραστηριότητες γραφής. Μπορείτε για παράδειγμα να δώσετε στο παιδί σας να ξεφυλλίσει το χρυσό οδηγό, να επιλέξει μια συγκεκριμένη υπηρεσία/επάγγελμα και να συντάξει μια έξυπνη διαφήμιση γι’αυτό. Η δραστηριότητα αυτή μπορεί να εξελιχθεί σε δημιουργικό παιχνίδι για όλη την οικογένεια. Οι καλύτερες διαφημίσεις θα μπορούσαν στη συνέχεια να σκηνοθετούνται, να αναπαριστώνται και, ενδεχομένως, να βιντεοσκοπούνται.

• Φτιάξτε το προσωπικό λεξικό του παιδιού σε ένα ντοσιέ και δείξτε του πώς να το οργανώσει: πάνω δεξιά σε κάθε σελίδα θα γράφει την καινούρια λέξη που έμαθε. Κάτω από αυτή, θα γράφει τη σημασία της και μία πρόταση που την περιέχει. Στη συνέχεια, θα αναζητά σε εφημερίδες και περιοδικά τη λέξη αυτή ή εικόνες που απεικονίζουν τη σημασία της. Θα τις κόβει και τις κολλά στο υπόλοιπο της σελίδας. Από καιρό σε καιρό, ζητήστε του να γράψει μικρές τρελές ιστορίες, συνθέτοντας τις νέες του λέξεις και προτάσεις. Διαβάστε τις ιστορίες αυτές σ’όλη την οικογένεια., και διασκεδάστε με το χιούμορ και τη φαντασία του.

• Βοηθήστε το παιδί σας να κάνει μια λίστα με τις γιορτές και τα γενέθλια των συγγενών και φίλων. Δείξτε του στη συνέχεια διάφορες εορταστικές κάρτες με χιουμοριστικά μηνύματα (θα βρείτε πάρα πολλές στο εμπόριο). Συζητήστε για το χιούμορ και την πρωτοτυπία τους, και γράψτε μαζί ένα-δυο τέτοια μηνύματα. Δείξτε του επίσης τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να κατασκευάσει και να σχεδιάσει όμορφες κάρτες και ενθαρρύνετέ το να φτιάχνει, να γράφει και να στέλνει το ίδιο τις κάρτες του σε γιορτές και επετείους..

• Κάθε φορά που το παιδί σας ολοκληρώνει την ανάγνωση ενός παιδικού βιβλίου, δώστε του ένα κομμάτι χαρτόνι σε μέγεθος Α4 και ζητήστε του στη μία πλευρά να ζωγραφίσει κάτι που θεωρεί ότι αντιπροσωπεύει το συγκεκριμένο βιβλίο ή του άρεσε ιδιαίτερα. Στη δεύτερη πλευρά θα γράψει τον τίτλο του βιβλίου, το όνομα του συγγραφέα, την έκδοση και μια μικρή περίληψη της ιστορίας. Θα έχει έτσι σύντομα ένα μικρό δικό του αρχείο βιβλίων, το οποίο ενδεχομένως, αργότερα, θα μπορούσε να κάνει δώρο σ’ένα φίλο/η.

• Όταν σχεδιάζετε τις διακοπές σας, πάρτε οδικούς και γεωγραφικούς χάρτες και φτιάξτε μαζί με το παιδί το πρόγραμμά σας. Συζητήστε για το σημείο αφετηρίας και τον προορισμό σας, και αφήστε το παιδί να προτείνει την πιο σύντομη ή ενδιαφέρουσα κατά τη γνώμη του διαδρομή. Ανατρέξτε μαζί στην εγκυκλοπαίδεια ή σε τουριστικά φυλλάδια και διαβάστε για τους τόπους που σκοπεύετε να επισκεφτείτε. Γράψτε στη συνέχεια ο καθένας το πρόγραμμα  που προτείνει, συζητήστε τις προτάσεις και ορίστε το τελικό πρόγραμμα διακοπών.

Με δυο λόγια, εκθέστε το παιδί σας στο γραπτό λόγο και δημιουργήστε του ευκαιρίες για να διαβάζει και να γράφει ιστορίες, ανέκδοτα, λίστες, μηνύματα, σημειώματα, κάρτες και γράμματα σε συγγενείς και φίλους, και ό,τι άλλο εσείς επινοήσετε. Η ανάγνωση και η γραφή, ως δεξιότητες, αλληλοϋποστηρίζονται. Αντιληφθείτε τες συνδυαστικά και βοηθήστε και το παιδί σας να τις συσχετίσει.

                                                                                                          

 Πηγή: Κέντρο Λόγου ΕΥ ΛΕΓΕΙΝ

Είσαι γονιός και όχι δάσκαλος

Συχνά οι γονείς αναρωτιούνται αν πρέπει να παρεμβαίνουν στις σχολικές υποχρεώ­σεις των παιδιών τους ή θα πρέπει να τα αφήσουν να αυτενεργούν, να γίνονται υπεύθυνα μέσα από τα λάθη τους και να περιορίζονται στο ρόλο του γονέα και όχι του δασκάλου στο σπίτι; Και πόσες ώρες πρέπει να διαβάζει σήμερα ένας μαθητής;

Το πιο συχνό φαινόμενο στο σπίτι είναι οι γονείς να παρι­στάνουν 

τους δασκάλους, αγωνιούν, ελέγχουν, διορθώ­νουν, θυμώνουν. Συχνά ξεχνούν ότι δεν φοιτούν εκείνοι στο σχολείο και λένε: «Σήμερα είχαμε πολλά διαβάσματα και δεν προλάβαμε» ή «έχουμε τεστ αύριο»... Δημιουργούν έτσι μια σχέση, που τους ταυτίζει με το παιδί τους. Μέσα απ' αυτή τη σχέση το παιδί παίρνει το μήνυμα ότι το ίδιο είναι ανίκανο να τα καταφέρει μόνο του, ότι έχει ανάγκη από το δεκανίκι του γονιού, για να είναι καλός μαθητής. Το μικρό παιδί, αντί να ε­ξασκεί τις δικές του μαθησιακές δεξιότητες, μαθαί­νει να στηρίζεται στον ενήλικα.

Τι πρέπει να κάνει ο γονιός;

*Να αποδέχεται το παιδί του με τις ικανότητες αλλά και με τις δυσκολίες του.

*Να φροντίζει ο χώρος που διαβάζει το παιδί να είναι καθαρός και ήσυχος.

*Να αφήνει το παιδί να ασχολείται με τις σχολικές του υποχρεώσεις και να επεμβαίνει μόνο όταν το παιδί δυσκολεύεται

*Να ελέγχει στο τέλος αν το παιδί έχει διαβάσει.

*Να έχει υπομονή, τα παιδιά δεν χρειάζονται στο σπίτι ένα γονιό-δάσκαλο!!

*Να βάλει ένα καθημερινό ημερήσιο πρόγραμμα διαβάσματος και να το τηρούν μαζί με τοπαιδί

*Να αφήνει το παιδί να έχει χρόνο για παιχνίδι-είναι πραγματικά απαραίτητο καθημερινά!

Πηγή: paidagwgos.blogspot.com

Το σωστό κολατσιό για τα παιδιά.

Η ανάπτυξη και οι λειτουργικές αλλαγές που συμβαίνουν κατά την παιδική ηλικία απαιτούν και αντίστοιχη πρόσληψη θρεπτικών συστατικών.

 Το παιδί χρειάζεται ενέργεια και θρεπτικά συστατικά προκειμένου να:
* διατηρήσει τις φυσιολογικές λειτουργίες του οργανισμού
* αναπληρώσει τις καθημερινές «φθορές», με παραγωγή νέων κυττάρων
* αντεπεξέλθει στις καθημερινές σωματικές δραστηριότητες
* αναπτυχθεί
* δημιουργήσει αποθέματα στον οργανισμό για διάφορα θρεπτικά συστατικά.

Επειδή τα παιδιά
αναπτύσσονται με γρήγορους ρυθμούς, η εξασφάλιση της ποιοτικής διατροφής έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς απαιτούνται σε καθημερινή βάση πυκνότερα θρεπτικά τρόφιμα σε σχέση με τους ενήλικες.
Δυστυχώς όμως, στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια έχει προκύψει και αυξάνεται συνεχώς το σημαντικό πρόβλημα της παιδικής παχυσαρκίας. Σύμφωνα με πρόσφατες επιστημονικές μελέτες, το 30% των παιδιών αντιμετωπίζει πρόβλημα βάρους.
Αν και τα αίτια της παιδικής παχυσαρκίας είναι πολλά και δεν μπορεί ακόμα να αποδοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα σε κάποιο από αυτά, είναι γεγονός ότι τα παιδιά ζουν σε μία κοινωνία στην οποία ευνοείται ολοένα και λιγότερο η σωματική δραστηριότητα, δηλαδή το παιχνίδι και η άσκηση, τόσο στον ελεύθερο χρόνο όσο και εντός σχολείου.
Από την άλλη, παρατηρείται υπερκατανάλωση τροφών, κυρίως λόγω περιορισμού του διαθέσιμου χρόνου που έχουν οι γονείς να φροντίσουν, ώστε τα παιδιά τους να απολαμβάνουν θρεπτικά σπιτικά γεύματα και μικρογεύματα (σνακ).
Αν και ο διαθέσιμος χρόνος που έχουν οι γονείς για να ετοιμάσουν ένα σπιτικό και υγιεινό σνακ είναι λίγος, μπορούν, αφιερώνοντας πραγματικά λίγα λεπτά για την παρασκευή τους, να ετοιμάσουν εξαιρετικά σνακ για τα παιδιά τους.
Η γενική σύσταση για ένα σωστό κολατσιό είναι να περιέχει μεγάλο ποσοστό σύνθετων υδατανθράκων, να είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε ζάχαρη, να μην περιέχει πολλά λιπαρά και να είναι πλούσιο σε βιταμίνες και μέταλλα.
Καλές λύσεις και ιδέες για τα παιδιά είναι:
* Ένα σάντουιτς ή τοστ με τυρί χαμηλό σε λιπαρά, γαλοπούλα, μαργαρίνη, ντομάτα, αγγούρι ή μαρούλι που προσφέρει ασβέστιο, πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας, βιταμίνες και εάν το ψωμί είναι ολικής άλεσης προσφέρει και αρκετές φυτικές ίνες.
* Ένα κουλούρι σουσαμένιο με λίγο τυρί χαμηλό σε λιπαρά. Ο συνδυασμός αυτός προσφέρει καλής ποιότητας λιπαρά από το σουσάμι, το απαραίτητο ασβέστιο και χορταίνει πολύ περισσότερο από ένα κουλούρι σκέτο. Εάν μάλιστα το παιδί καταναλώσει το σνακ αυτό με ένα χυμό φρούτων, προσλαμβάνει και μια πληθώρα από αντιοξειδωτικές βιταμίνες.
* Οι σπιτικές πίτες και κυρίως η χορτόπιτα ή σπανακόπιτα με την προσθήκη τυριού χαμηλού σε λιπαρά είναι εξίσου καλές επιλογές. Τα έτοιμα αρτοσκευάσματα (τυρόπιτες, λουκανικόπιτες, μπουγάτσες) είναι συνήθως κρυφές πηγές νατρίου (αλάτι) και λιπαρών, που είναι συνήθως κορεσμένα λιπαρά, τα οποία βλάπτουν την υγεία της καρδιάς και των αγγείων. Επομένως, τα οφέλη από την κατανάλωση μιας σπιτικής πίτας είναι πολλαπλά.
* Εξίσου καλές επιλογές για σνακ είναι οι μπάρες δημητριακών, τα μπισκότα και τα κριτσίνια ολικής άλεσης, που είναι όλες καλές πηγές βιταμινών του συμπλέγματος Β και φυτικών ινών.

Πηγή: nutrimed.gr/ iatronet.gr via zougla

Οι γονείς και η ψυχική ανθεκτικότητα

Reblogged from: 
http://mcsotos.wordpress.com/
από μία ανάρτηση του Ευάγγελου Ιντζίδη στο facebook.

Οι γονείς και η ψυχική ανθεκτικότητα. Στιχομυθία προς αποφυγή:

- Πώς πέρασες σήμερα στο σχολείο;
- Ο Γιάννης συνέχεια με πειράζει…στην αυλή παίζαμε και με χτύπησε.
- Σε χτύπησε; Κι εσύ τι έκανες; Γιατί δεν του έδωσες και εσύ μία. Μην στενοχωριέσαι θα πιάσω τη μαμά του και τον ίδιο και θα τους μαλώσω.


ΤΙ ΚΑΤΑΦΕΡΑΤΕ;

(1) το παιδί θέλει όχι να του πείτε τη λύση. θέλει πρώτα να το ακούσετε.
(2) δώσατε χρόνο στο παιδί σας να σκεφτεί (2.1) πώς νιώθει για αυτό που του συμβαίνει και να το εκφράσει; ΄Οχι. (2.2.) δώσατε χρόνο στο παιδί σας να σκεφτεί τι μπορεί να κάνει για να λύσει αυτό το πρόβλημα; ΄Οχι. (2.3.) δώσατε χρόνο στο παιδί σας να ζητήσει μια συγκεκριμένη βοήθεια από εσάς πάνω σε μια στρατηγική που ασύνειδα έχει για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα; ΄Οχι.

Δείτε το ίδιο παιδί ως ενήλικα τώρα.

(1) δεν έχει την ικανότητα επίλυσης προβλήματος. (2) γίνεται επιθετικός ή επιθετική ή υστερικός/ή (από άγχος) με το που προκύπτει ένα πρόβλημα. (3) δεν ξέρει όταν προκύπτει ένα πρόβλημα πώς να αξιοποιήσει προς όφελός του τις δομές μιας κοινωνικής οργάνωσης. δηλαδή που απευθυνόμαστε και πώς για να επιλύσουμε ένα οποιοδήποτε πρόβλημά μας.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΑΡΧΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ

- Πώς πέρασες σήμερα στο σχολείο;
- Ο Γιάννης συνέχεια με πειράζει…στην αυλή παίζαμε και με χτύπησε.
- Πώς νιώθεις για αυτό;
- Είμαι θυμωμένος/η…(ή και ό,τι άλλο μας πει)
- Θέλεις το απόγευμα που θα έχεις τελειώσει και τα μαθήματά σου να μου πεις τι σκέφτεσαι να κάνεις; Θα το σκεφτώ κι εγώ και σίγουρα θα βρούμε μία λύση.

Το παιδί θα ενθαρρυνθεί να σκεφτεί λύσεις. μπορούμε να συζητήσουμε καλύτερα ποιες είναι οι περισσότερο ενδεδειγμένες σε μια δημοκρατική αγωγή του. Και μπορούμε να του υποσχεθούμε πως θα είμαστε εκεί όταν θα το συζητήσει /αναφέρει μόνο του στο δάσκαλό του (για την πρωτοσχολική ηλικία κυρίως, αλλιώς το ρωτάμε να δούμε αν το ανέφερε την επόμενη μέρα το μεσημέρι ή το συζητάμε με το δάσκαλό του και όχι μπροστά του).

ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΜΗ ΣΥΖΗΤΑΤΕ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΣΑΣ ΜΕ ΤΟ ΔΑΣΚΑΛΟ ΤΟΥ. ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΠΩΣ ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΕΤΕ ΝΑ ΜΗ ΔΙΝΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΘΕΣΜΟ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟΝ ΣΤΗ ΜΑΜΑ ΤΟΥ; ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΠΩΣ ΤΑ ΒΓΑΖΕΙΣ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΑΜΑΞΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΑΣΕΙ Η ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ Ο ΓΙΟΣ ΤΗΣ;

Πώς θα βοηθήσω το παιδί να μάθει εύκολα την ορθογραφία;

Reblogged from: 
http://www.ramnousia.com
Ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα της διδασκαλίας είναι ο τρόπος με τον οποίο ένα παιδί μπορεί να αφομοιώσει την ορθογραφία. Ας δούμε δέκα συμβουλές – tips που μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά στην σωστή εκμάθηση της ορθογραφίας:

1. Βάζουμε το παιδί να επαναλάβει τους κανόνες ορθογραφίας προφορικά.

2. Γράφει τους κανόνες σε καρτελάκια και χρωματίζει τις καταλήξεις με διαφορετικό χρώμα.

3. Αφού γράψει την ορθογραφία, την αυτοδιορθώνει κάνοντας χρήση λεξικού, υπογραμμίζοντας τα λάθη του με έντονο χρώμα.

4. Τις λανθασμένες λέξεις, αφού τις διορθώσει, τις γράφει 3 φορές και συμπληρώνει κι άλλες από την ίδια οικογένεια κάνοντας χρήση λεξικού.

5. Με τις λανθασμένες λέξεις γράφει μικρές προτάσεις ή κειμενάκια.

6. Ζητάμε από το παιδί να ομαδοποιεί λέξεις από σχολικά κείμενα, ανάλογα τους εκάστοτε κανόνες. Για παράδειγμα ζητάμε να μας υπογραμμίσει όλα τα ρήματα σε -ώνω ή σε -ίζω και να τα γράψει. Το ίδιο μπορεί να κάνει και με επίθετα που τελειώνουν σε -ικός, -ική, -ικό κ.α.

7. Του δίνουμε μέσα σε ένα κείμενο σκόπιμα λανθασμένες ορθογραφικά λέξεις, ώστε να τις αναγνωρίσει και να τις διορθώσει μόνος του.

8. Δίνουμε σημασία στην ετυμολογία κάθε λέξης, ώστε το παιδί να είναι σε θέση να αναγνωρίζει μία γνωστή του λέξη μέσα σε μία άγνωστη.

9. Μετά από κάθε ορθογραφία δίνουμε στο παιδί χρόνο να ελέγξει και να διορθώσει μόνο του τυχόν λάθη.

10. Χρησιμοποιούμε εναλλακτικούς τρόπους διδασκαλίας της ορθογραφίας. Για παράδειγμα μπορούμε να παίξουμε κρεμάλα, κρυπτόλεξο ή scrable βάζοντας του μια λέξη την οποία είχε γράψει σε παλιότερη ορθογραφία λάθος.

Δύο βήματα για σωστή ορθογραφία. Δεύτερο βήμα: "Ξανακοιτάζω το γραπτό μου!"

Reblogged from: 
http://eidikipaidagwgos.blogspot.gr/

Το δεύτερο βήμα για σωστή ορθογραφία αφορά στη διαδικασία του να ξανακοιτάζει ο μαθητής το γραπτό του, μια  δραστηριότητα που μπορεί να εξελιχθεί σε πολύ βοηθητική και αποτελεσματική μαθησιακή συνήθεια τόσο στην ορθογραφία, όσο και σε άλλους τομείς. 

Καταρχάς, αυτή η καλή συνήθεια προλαβαίνει και αποτρέπει ορθογραφικά λάθη απροσεξίας ή βιασύνης που γίνονται συχνά. Επίσης, όπως και το προηγούμενο βήμα ("Γιατί το γράφω έτσι;"), βάζει τον μαθητή σε μια διαδικασία ενεργητικής και βιωματικής συμμετοχής ως προς την μαθησιακή διαδικασία και συγκεκριμένα την κατάκτηση της ορθογραφημένης γραφής. 

Και αυτή η δραστηριότητα θα κατακτηθεί απ' τον μαθητή σταδιακά, αρχικά με προτροπή, ενθάρρυνση και υπενθύμηση του γονέα ή του εκπαιδευτικού μόλις το παιδί ολοκληρώνει την ορθογραφία του. "Για να δούμε τώρα μήπως μας ξέφυγε κανένα λαθάκι!" ή "Για να ξανακοιτάξεις τις λέξεις αν τις έγραψες σωστά και όμορφα " είναι ενδεικτικές φράσεις που μπορούν να χρησιμοποιηθούν, ανάλογα με την ηλικία ή το επίπεδο του παιδιού, ως σύνδεση με τη διαδικασία του επανελέγχου του γραπτού του. 

Συνοπτικά λοιπόν,  το ξανακοίταγμα και η διόρθωση του γραπτού, όταν χρειάζεται, είναι μια συνήθεια που με τη βοήθεια του γονέα αλλά και του εκπαιδευτικού μπορεί να εξελιχθεί σε στρατηγική μάθησης η οποία βοηθά το παιδί να:

1. ανακαλεί και εφαρμόζει τους ορθογραφικούς κανόνες 
2. καλλιεργεί την προσοχή του 
3. γνωρίζει την απόδοση του, τα δυνατά & τ' αδύνατα σημεία του 
4. αυξάνει την υπευθυνότητα & την αυτονομία του 
5. βελτιώνει σταδιακά την αυτοπεποίθησή του 
6. εφαρμόσει αυτή τη στρατηγική & σε άλλες ασκήσεις ή μαθήματα