slide

Panosgn Panosgn
| 01-11-2013 | ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΝΕΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ!!! |Αν στο κατέβασμα των βιβλίων δε δουλεύει το name: xrhsths123 και το password: pass1234 αλλάξτε το name σε: xrhsths124 και το password σε: pass124 | Καλό διάβασμα |

menu1

4

1

2

a

3

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 11 Ιουνίου 2013

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 40η, 41η και 42η συμβουλή

40. Όταν αμφιβάλλετε για το ποιανού σειρά είναι να βγάλει έξω τα σκουπίδια, προχωρήστε και βγάλτε τα έξω εσείς
Αν δεν είμαστε προσεκτικοί, είναι πολύ εύκολο να αγανακτήσουμε με όλες τις ευθύνες της καθημερινότητας. Μια φορά που είχα πολύ κακή διάθεση, κάθισα και υπολόγισα πως κατά τη διάρκεια μιας συνηθισμένης μέρας κάνω πάνω από χί­λια διαφορετικά πράγματα. Φυσικά όταν είμαι σε καλύτερη διάθεση, αυτό το νούμερο μειώνεται σημαντικά.
Καθώς σκεφτόμουν αυτό το θέμα, μου έκανε εντύπωση πό­σο εύκολο είναι να θυμάμαι όλα αυτά που κάνω εγώ, καθώς και όλες τις υποχρεώσεις που έχω αναλάβει. Την ίδια ώρα, όμως, μου είναι εξίσου εύκολο να ξεχνάω όλα αυτά που κάνει η γυναίκα μου σε καθημερινή βάση. Πολύ βολικό!
Είναι δύσκολο να είσαι ένας ικανοποιημένος άνθρωπος αν κρατάς ακριβή λίστα όλων όσα κάνεις. Αν κρατάτε κατάλογο, το μόνο που καταφέρνετε είναι να αποθαρρύνεστε με το να απασχολείτε το μυαλό σας με το τι κάνει ποιος, ποιος κάνει πε­ρισσότερα και πάει λέγοντας. Αν λοιπόν θέλετε να ξέρετε την αλήθεια, αυτό είναι η πεμπτουσία των «μικροπραγμάτων». Μεγαλύτερη χαρά θα φέρει στη ζωή σας η γνώση πως κάνατε ό,τι σας αναλογεί, και κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας σας έχει ένα πράγμα λιγότερο να κάνει, παρά να ανησυχείτε και να παραπονιέστε για το ποιανού σειρά είναι να βγάλει έξω τα σκουπίδια.
Η σοβαρότερη διαφωνία που υπάρχει γι' αυτή τη στρατηγι­κή είναι ο φόβος μήπως γίνετε αντικείμενο εκμετάλλευσης. Το λάθος που κάνετε εδώ είναι παρόμοιο με το να πιστεύετε πως είναι σημαντικό να έχετε δίκιο. Τις περισσότερες φορές δεν είναι καθόλου σημαντικό να έχετε δίκιο και εξίσου ασήμαντο είναι το αν θα βγάλετε έξω τα σκουπίδια περισσότερες φορές απ' ό,τι η γυναίκα σας ή η οικιακή βοηθός. Θεωρώντας κάποια πράγματα, όπως τα σκουπίδια, λιγότερο ουσιαστικά για τη ζωή σας, θα αποκτήσετε αναμφίβολα περισσότερο χρόνο και ενέρ­γεια για να ασχοληθείτε με τα αληθινά σημαντικά πράγματα.

41. Αποφύγετε τη στεγανοποίηση
Η ιδέα της στεγανοποίησης σε σχέση με την ήρεμη ζωή είναι μια μεταφορά που εξηγεί μιαν από τις πιο νευρωτι­κές και αγνώμονες ανθρώπινες συμπεριφορές. Προέρχεται από ένα φίλο με τον οποίο μοιραζόμαστε τις ίδιες ιδέες, τον δρ Τζορτζ Πράνσκυ.
Όπως ακριβώς μπορούμε να στεγανοποιήσουμε ένα σπίτι για το χειμώνα ψάχνοντας για ρωγμές, διαρροές και ατέλειες, έτσι ακριβώς μπορούμε να στεγανοποιήσουμε τις σχέσεις μας, ακόμα και τη ζωή μας, κάνοντας το ίδιο πράγμα. Ουσιαστικά, λοιπόν, στεγανοποίηση σημαίνει πως είστε από εκείνους που ψάχνουν πάντα για ό,τι χρειάζεται φτιάξιμο ή επιδιόρθωση. Εί­ναι η αγωνία σας να βρίσκετε τις ρωγμές και τις διαρροές της ζωής και είτε να προσπαθείτε να τις φτιάξετε είτε να επισύρετε την προσοχή των άλλων σ' αυτές. Αυτή η τάση, όχι μόνο σας αποξενώνει από τους ανθρώπους, αλλά σας κάνει και να νιώθε­τε άσχημα. Σας ενθαρρύνει να ασχολείστε με το τι λάθος υπάρ­χει σε οτιδήποτε και οποιονδήποτε - τι δε σας αρέσει. Έτσι, αντί να εκτιμάμε τις σχέσεις μας και τη ζωή μας, η στεγανοποίη­ση μας οδηγεί στο συμπέρασμα πως η ζωή δεν είναι παρά γεμά­τη ρωγμές. Τίποτα δεν είναι αρκετά καλό έτσι όπως είναι.
Στις ανθρώπινες σχέσεις η στεγανοποίηση εμφανίζεται με τον εξής τυπικό τρόπο: Γνωρίζετε κάποιον κι όλα είναι μια χα­ρά. Σας ελκύει η εμφάνιση του, η προσωπικότητα, το πνεύμα, το χιούμορ του ή τέλος πάντων κάποιο απ' όλα τα χαρακτηρι­στικά του. Για την ακρίβεια, όχι μόνο δεν αποδοκιμάζετε τις διαφορές σας με αυτόν τον άνθρωπο, αλλά στην πραγματικό­τητα τις εκτιμάτε κιόλας. Ίσως μάλιστα εν μέρει αυτό το άτομο να σας έχει ελκύσει ακριβώς επειδή είναι τόσο διαφορετικό από σας. Έχετε διαφορετικές απόψεις, προτιμήσεις, γούστα και προτεραιότητες.
Μετά από λίγο καιρό, όμως, αρχίζετε να προσέχετε κάποι­ες μικρές ιδιορρυθμίες του καινούριου σας συντρόφου (φίλου, δασκάλου, ή οτιδήποτε), οι οποίες θεωρείτε πως χρήζουν βελ­τίωσης. Τότε του εφιστάτε την προσοχή στα συγκεκριμένα ζη­τήματα. Μπορεί να πείτε: «Ξέρεις, έχεις την τάση να καθυστε­ρείς», ή «Παρατήρησα πως δε διαβάζεις πολύ». Το θέμα είναι πως κάνατε την αρχή για κάτι που αναπόφευκτα μετατρέπεται σε τρόπο ζωής - να ψάχνετε και να σκέφτεστε συνέχεια ποια είναι αυτά που δε σας αρέσουν σε κάποιον ή να ασχολείστε με ό,τι δεν είναι αρκετά καλό.
Βέβαια ένα περιστασιακό σχόλιο, η δημιουργική κριτική ή η εποικοδομητική καθοδήγηση δεν πρέπει να σας θορυβήσει. Οφείλω πάντως να παραδεχτώ πως όλα αυτά τα χρόνια της συ­νεργασίας μου με εκατοντάδες ζευγάρια, λίγα ήταν εκείνα που δεν είχαν νιώσει πως έστω και κάποιες στιγμές δεν είχαν πέ­σει θύματα στεγανοποίησης εκ μέρους των συντρόφων τους. Τα περιστασιακά ανώδυνα σχόλια τείνουν να γίνουν ένας συ­γκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ζωής.
Όταν προσπαθείτε να στεγανοποιήσετε έναν άλλο άνθρω­πο, η κίνηση σας αυτή δεν περιγράφει τίποτα για εκείνον -αντίθετα, αποδεικνύει ότι σας χαρακτηρίζει η ανάγκη να γίνε­στε επικριτικός απέναντι στους συνανθρώπους σας.
Είτε λοιπόν έχετε την τάση να στεγανοποιείτε τις σχέσεις σας, κάποιες πλευρές της ζωής σας, ή και τα δύο, εκείνο που πρέ­πει να κάνετε είναι να διαγράψετε τελείως τη στεγανοποίηση, θεωρώντας την πολύ κακή ιδέα. Τη στιγμή που η συνήθεια αρχί­ζει να γλιστράει μέσα στο μυαλό σας, συγκρατηθείτε και σφραγίστε τα χείλη σας. Όσο λιγότερο προσπαθείτε να στεγανοποιήσε­τε το σύντροφο ή τους φίλους σας, τόσο πιο πολύ θα παρατηρείτε πόσο καταπληκτική είναι στην πραγματικότητα η ζωή σας.

42. Αφιερώστε ένα λεπτό κάθε μέρα για να σκεφτείτε κάποιον που αγαπάτε
Πιο πριν μίλησα σ' αυτό το βιβλίο σχετικά με την ιδέα να σκέφτεστε κάθε μέρα κάποιον για να ευχαριστήσετε. Μια άλλη εξαιρετική πηγή ευγνωμοσύνης και εσωτερικής γα­λήνης είναι να περνάτε ένα λεπτό κάθε μέρα με τη σκέψη ενός ανθρώπου που αγαπάτε. Θυμάστε τους παλιούς που έλεγαν «Ένα μήλο την ημέρα το γιατρό τον κάνει πέρα»; Το ανάλογο του στο θέμα της αγάπης θα μπορούσε κάλλιστα να είναι: «Μια σκέψη την ημέρα γι' αυτόν που αγαπάμε τη μαυρίλα κά­νει πέρα!».
Άρχισα να σκέφτομαι συνειδητά ανθρώπους που αγαπώ, όταν κατάλαβα πόσο συχνά έπιανα τον εαυτό μου να σκέφτε­ται ανθρώπους που με εξοργίζουν. Το μυαλό επικεντρωνόταν στην αρνητική ή παράξενη συμπεριφορά κάποιου και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ήμουν πλημμυρισμένος από αρνητικά συ­ναισθήματα. Μόλις όμως πήρα την απόφαση να αφιερώνω κά­θε πρωί ένα λεπτό στη σκέψη κάποιου που αγαπάω, η προσοχή μου επαναπροσδιορίστηκε, θετικά αυτή τη φορά, και όχι μόνο σε σχέση με αυτό το πρόσωπο, αλλά και γενικά για όλη την υπόλοιπη μέρα μου. Δεν εννοώ φυσικά πως δεν εξοργίζομαι καθόλου πλέον, όμως αναμφισβήτητα μου συμβαίνει λιγότερο συχνά απ' ό,τι παλιότερα. Θεωρώ μάλιστα ότι ένα μεγάλο μέ­ρος της βελτίωσης μου ως ανθρώπου είναι αποτέλεσμα αυτής της άσκησης.

Κάθε πρωί μόλις ξυπνάω κλείνω τα μάτια μου και παίρνω μερικές βαθιές αναπνοές. Μετά ρωτάω τον εαυτό μου: «Σε ποιον θα στείλω σήμερα την αγάπη μου;». Αμέσως μέσα στο μυαλό μου ξεπροβάλλει η εικόνα κάποιου - ενός μέλους της οικογένειας μου, ενός φίλου, ενός συνεργάτη, κάποιου γείτο­να, κάποιου από το παρελθόν μου, ακόμα και κάποιου αγνώ­στου που μπορεί να συνάντησα στο δρόμο. Για μένα δεν έχει σημασία ποιος θα είναι στην πραγματικότητα, γιατί το όλο θέ­μα είναι να κατευθύνω το μυαλό μου προς την αγάπη. Μόλις ξεκαθαρίσω ποιο πρόσωπο έχω διαλέξει, λέω από μέσα μου κάτι τέτοιο: «Ελπίζω να έχεις μια υπέροχη μέρα γεμάτη αγάπη και καλοσύνη». Μόλις τελειώσω, πράγμα που συμβαίνει μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, συνήθως νιώθω πως είμαι μέχρι τα βά­θη της ψυχής μου έτοιμος να ξεκινήσω τη μέρα μου. Κατά κά­ποιο μυστικιστικό τρόπο, που δεν μπορώ να εξηγήσω, αυτά τα λόγια μένουν μαζί μου για πάρα πολλές ώρες. Αν προσπαθή­σετε αυτή την άσκηση, πιστεύω ότι θα ανακαλύψετε πως η ημέ­ρα σας έχει γίνει λίγο πιο ήρεμη.

Πηγή: από το βιβλίο του Richard Carlson "Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα".

Σχετικές αναρτήσεις:

Δευτέρα 13 Μαΐου 2013

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 37η, 38η και 39η συμβουλή


37. Αντί να έχετε δίκιο επιλέξτε να έχετε καλοσύνη
Όπως είπα και πιο πριν στη στρατηγική αριθμό 12, έχετε πολλές ευκαιρίες να επιλέξετε ανάμεσα στο να έχετε δίκιο και στο να είστε καλός. Σας δίνετε η ευκαιρία να υποδείξετε σε κάποιον τα λάθη του, τα πράγματα που θα μπορούσε ή θα έπρεπε να κάνει αλλιώς ή ακόμα και κάποιους τρόπους για να βελτιωθεί ο ίδιος. Έχετε ευκαιρίες να «διορθώσετε» κάποιον τόσο ιδιωτικά, όσο και παρουσία άλλων. Όλες αυτές οι ευκαιρίες καταλήγουν στην πιθανότητα να κάνετε όχι μόνο τον άλλο να νιώσει άσχημα, αλλά εν συνεχεία και τον ίδιο σας τον εαυτό.
Χωρίς να εμβαθύνουμε ιδιαίτερα ψυχαναλυτικά, ο λόγος που μπαίνουμε στον πειρασμό να βάλουμε κάποιον στη θέση του, να τον διορθώσουμε ή να του δείξουμε πως εμείς έχουμε δίκιο και αυτός άδικο είναι πως, εντελώς λανθασμένα, το εγώ μας πιστεύει πως αν αποδείξουμε σε κάποιον άλλο ότι κάνει λάθος, τότε αυτός που έχει δίκιο είμαστε εμείς, κι έτσι θα νιώσουμε καλύτερα.
Στην πραγματικότητα, όμως, αν προσέξετε το πώς νιώθετε αφού διορθώσατε κάποιον, θα δείτε ότι νιώθετε χειρότερα από πριν. Η καρδιά σας, εκείνο το τμήμα του εαυτού σας που είναι γεμάτο συμπόνια, ξέρει πως είναι αδύνατο να νιώσετε καλύτερα σε βάρος κάποιου άλλου.

Ευτυχώς η αλήθεια βρίσκεται στο ακριβώς αντίθετο - όταν ο σκοπός σας είναι να βοηθήσετε τους ανθρώπους να γίνουν καλύτεροι, να νιώσουν καλύτερα, να μοιραστείτε τη χαρά τους, δρέπετε κι εσείς τις απολαβές των θετικών συναισθημάτων τους. Έτσι, λοιπόν, την επόμενη φορά που σας δίνετε η ευκαιρία να διορθώσετε κάποιον, αντισταθείτε στον πειρασμό. Και αντί γι' αυτό αναρωτηθείτε: «Τι επιζητώ στην πραγματικότητα από αυτή την αλληλεπίδραση;». Είναι πιθανόν να επιθυμείτε απλώς μια ειρηνική αλληλεπίδραση από την οποία θα νιώσουν όλοι ωραία. Κάθε φορά που αντιστέκεστε στην επιθυμία σας «να έχετε δίκιο» και επιλέγετε αντί αυτής να έχετε καλοσύνη, θα παρατηρήσετε πως διακατέχεστε από ένα συναίσθημα ηρεμίας.
Πρόσφατα η γυναίκα μου κι εγώ συζητούσαμε μια επαγγελματική ιδέα που είχε εξελιχθεί πολύ καλά. Εγώ μιλούσα συνεχώς για την ιδέα «μου», οικειοποιούμενος όλη τη δόξα για την επιτυχία μας! Η Κρις, με τη συνηθισμένη γεμάτη αγάπη συμπεριφορά της, μου επέτρεψε να πάρω εγώ όλη τη δόξα. Αργότερα την ίδια μέρα θυμήθηκα πως στην πραγματικότητα η ιδέα ήταν δική της και όχι δική μου. Ωχ! Όταν τη φώναξα για να της ζητήσω συγγνώμη, μου ήταν ξεκάθαρο πως εκείνη ενδιαφερόταν περισσότερο να χαρώ εγώ παρά να αναγνωριστεί το δίκιο της. Μου είπε μάλιστα πως της αρέσει να με βλέπει να χαίρομαι και πως δεν έχει σημασία τίνος ήταν η ιδέα. (Βλέπετε λοιπόν γιατί είναι τόσο εύκολο να την αγαπάς;).
Πάντως, μην μπερδεύετε αυτή τη στρατηγική με το να είστε υποχωρητικός ή να μην υπερασπίζεστε τα πιστεύω σας. Δεν εννοώ πως δεν είναι σωστό να έχετε δίκιο. Απλώς πως αν επιμένετε πολύ να έχετε δίκιο, θα πρέπει να πληρώνετε συχνά κάποιο τίμημα, την απώλεια της εσωτερικής σας γαλήνης. Αν έχετε σκοπό να είστε ένας άνθρωπος γεμάτος ηρεμία, πρέπει τις περισσότερες φορές να επιλέγετε να είστε καλός αντί να έχετε δίκιο. Και ο καλύτερος τρόπος για να ξεκινήσετε είναι με τον άνθρωπο που συζητάτε.

38. Πείτε (σήμερα) σε τρεις ανθρώπους πόσο πολύ τους αγαπάτε
Ο συγγραφέας Στέφαν Λέβιν ρωτάει: «Αν είχατε μόνο μια ώρα ζωής και μπορούσατε να κάνετε μόνο ένα τηλεφώνημα, ποιον Θα παίρνατε, τι θα του λέγατε και τι στο καλό περιμένετε για να το κάνετε;». Πολύ σημαντικό ερώτημα!
Ποιος ξέρει τι περιμένουμε; Ίσως να θέλουμε να πιστεύουμε πως θα ζήσουμε για πάντα, ή πως «κάποια μέρα» θα βρούμε την ευκαιρία να πούμε στους ανθρώπους που αγαπάμε πόσο πολύ τους αγαπάμε. Όποιοι πάντως κι αν είναι οι λόγοι, οι περισσότεροι από μας περιμένουμε πάρα πολύ.
Η μοίρα έφερε έτσι τα πράγματα ώστε να γράφω αυτή τη στρατηγική ανήμερα των γενεθλίων της γιαγιάς μου. Μετά από μερικές ώρες ο πατέρας μου κι εγώ θα πάμε να επισκεφθούμε τον τάφο της. Πέθανε πριν από δύο χρόνια περίπου. Προτού φύγει για πάντα, έγινε φανερό πόσο σημαντικό ήταν γι' αυτήν να μάθει όλη της η οικογένεια πόσο πολύ τους αγαπούσε. Είναι ένας καλός τρόπος για να θυμάμαι πως δεν υπάρχει κανένας λόγος για να περιμένω. Τώρα είναι η στιγμή για να δώσετε στους ανθρώπους σας να καταλάβουν πόσο πολύ νοιάζεστε γι' αυτούς.
Μπορείτε να το πείτε όταν βρίσκεστε πρόσωπο με πρόσωπο με κάποιον ή ακόμα και στο τηλέφωνο. Αναρωτιέμαι πόσοι άνθρωποι έφτασαν στο τέλος μιας τηλεφωνικής συνδιάλεξης και ο συνομιλητής τους τούς λέει: «Σου τηλεφώνησα απλώς για να σου πω πόσο πολύ σ' αγαπάω!». Μπορεί να μείνετε έκπληκτοι, αλλά δεν υπάρχει σχεδόν τίποτε άλλο στον κόσμο που να σημαίνει τόσα πολλά για κάποιον. Δε θα σας άρεσε να σας πουν κι εσάς κάτι τέτοιο;
Αν είστε πολύ ντροπαλοί για να κάνετε ένα τέτοιο τηλεφώνημα, γράψτε ένα ζεστό, γεμάτο αγάπη γράμμα. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο μπορεί να ανακαλύψετε πως το να δίνετε στους άλλους να καταλάβουν πόσο πολύ τους αγαπάτε, μπορεί να γίνει ένα καθημερινό κομμάτι της ζωής σας. Και φυσικά δε θα σας εκπλήξει το γεγονός πως, μόλις το καταφέρετε, ως αποτέλεσμα αυτής της συμπεριφοράς σας θα γίνετε πιθανότατα και ο ίδιος αποδέκτης περισσότερης αγάπης.

39. Εξασκηθείτε στην ταπεινοφροσύνη
Η ταπεινοφροσύνη και η εσωτερική γαλήνη πάνε μαζί. Όσο λιγότερο προσπαθείτε να αποδείξετε την αξία σας στους άλλους, τόσο πιο εύκολο είναι να νιώσετε μέσα σας ήρεμοι.
Το να αποδεικνύετε την αξία σας είναι μια πολύ επικίνδυνη παγίδα. Καταναλώνετε τεράστια ποσότητα ενέργειας για να επιδεικνύετε συνεχώς τα επιτεύγματα σας, να κομπάζετε ή να προσπαθείτε να πείσετε τους άλλους για το πόσο σημαντικός είστε. Ο κομπασμός, για την ακρίβεια, διαλύει κάθε θετικό συναίσθημα που θα απολαμβάνατε ως αποτέλεσμα κάποιου επιτεύγματος σας ή κάποιας πράξης που σας κάνει περήφανους. Και τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα: όσο περισσότερο προσπαθείτε να αποδείξετε την αξία σας, τόσο περισσότερο οι άλλοι σας αποφεύγουν, κουτσομπολεύουν πίσω από την πλάτη σας την ανασφάλεια σας που σας κάνει να κοκορεύεστε και ίσως ακόμα σας απορρίπτουν.
Το περίεργο όμως είναι ότι όσο λιγότερο επιζητείτε την επιδοκιμασία, τόσο περισσότερο γίνεστε αποδέκτης της. Οι άνθρωποι έλκονται από άτομα που τους χαρακτηρίζει μια ήσυχη εσωτερική αυτοπεποίθηση, από άτομα που δεν έχουν ανάγκη να παρουσιάσουν τον εαυτό τους κολακευτικά, να «έχουν δίκιο» συνέχεια ή να κλέβουν από τους άλλους τη δόξα. Σχεδόν όλοι μας αγαπάμε αυτόν που δε νιώθει την ανάγκη να κομπάζει, που μας εκμυστηρεύεται κάτι από καρδιάς και όχι λόγω εγωισμού.
Ο τρόπος για να αναπτύξετε μια γνήσια ταπεινοφροσύνη είναι να εξασκείστε. Θα νιώσετε καλά κι ένα αίσθημα ηρεμίας θα πλημμυρίσει αμέσως την καρδιά σας. Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα έχετε την ευκαιρία να καυχηθείτε για τον εαυτό σας, αντισταθείτε στον πειρασμό. Αυτή τη στρατηγική τη συζήτησα μ' έναν πελάτη μου και μου είπε την παρακάτω ιστορία: Βρισκόταν με μια παρέα φίλων λίγες μέρες αφότου είχε πάρει μια προαγωγή στη δουλειά του. Οι φίλοι του δεν το ήξεραν ακόμα, αλλά ο πελάτης μου είχε επιλεγεί έναντι κάποιου, φίλου κοινού τους. Με το συγκεκριμένο πρόσωπο υπέβοσκε κάποια δόση ανταγωνισμού και μπήκε στον πειρασμό να τους εκμυστηρευθεί πως εκείνος πήρε τελικά την προαγωγή, ενώ ο άλλος φίλος τους όχι. Ήταν σχεδόν έτοιμος να το πει, όταν μια φωνούλα μέσα του τού είπε: «Σταμάτα. Μην το κάνεις!». Προχώρησε λοιπόν και είπε στους φίλους του για την προαγωγή, όμως δεν ξεπέρασε τα όρια και δε μετέτρεψε την εκμυστήρευση του σε καυχησιολογία. Ποτέ δεν ανέφερε πως ο άλλος φίλος τους δεν τα κατάφερε να προαχθεί. Μου είπε λοιπόν πως ποτέ δε θυμάται να ένιωσε τόσο ήρεμος και περήφανος για τον εαυτό του. Είχε την ικανότητα να ευχαριστηθεί την επιτυχία του χωρίς να κοκορευτεί. Αργότερα, όταν οι φίλοι του έμαθαν τι είχε συμβεί, του έδωσαν να καταλάβει πως εντυπωσιάστηκαν ιδιαίτερα από την αυτοσυγκράτηση και την ταπεινοφροσύνη του. Έτσι, εξασκώντας την ταπεινότητα, έγινε αποδέκτης περισσότερων - και όχι λιγότερων - θετικών συναισθημάτων και προσοχής.

Πηγή: από το βιβλίο του Richard Carlson "Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα".

Σχετικές αναρτήσεις:

Δευτέρα 29 Απριλίου 2013

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 34η, 35η και 36η συμβουλή


34. Εξασκηθείτε σε τυχαίες πράξεις καλοσύνης
Υπάρχει ένα αυτοκόλλητο αυτοκινήτων που έχει εμ­φανιστεί εδώ και μερικά χρόνια. Το βλέπεις σε αυτοκίνητα όλων των πολιτειών (για την ακρίβεια, μάλιστα, έχω ένα και στο δικό μου). Λέει: «Εξασκηθείτε σε τυχαίες πράξεις καλο­σύνης και ασυνείδητες πράξεις ομορφιάς». Δεν ξέρω ποιος σκέφτηκε αυτή την ιδέα, όμως ποτέ δεν έχω δει πιο σημαντικό μήνυμα στο μπροστινό μου αυτοκίνητο. Η εξάσκηση σε τυχαίες πράξεις καλοσύνης είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για να νιώσετε την ευχαρίστηση της προσφοράς χωρίς να περιμένετε τίποτα σε ανταπόδοση. Είναι καλύτερα να τις κάνετε και να μην το γνωρίζει κανένας.
Στην ευρύτερη περιοχή του Σαν Φρανσίσκο Μπέι υπάρ­χουν πέντε σταθμοί διοδίων. Πριν από λίγο καιρό κάποιοι άρ­χισαν να πληρώνουν τα διόδια των αυτοκινήτων που ακολου­θούσαν ακριβώς από πίσω τους. Οι οδηγοί τους έφταναν στο σταθμό, έβγαζαν το δολάριο τους και άκουγαν την εξής φρά­ση: «Τα διόδια σας έχουν πληρωθεί από το προηγούμενο αυτο­κίνητο». Αυτό είναι ένα παράδειγμα αυθόρμητου και τυχαίου δώρου που δόθηκε χωρίς την προσδοκία ή την απαίτηση κά­ποιας ανταπόδοσης. Μπορείτε βέβαια να φανταστείτε την εντύπωση που προκάλεσε αυτό το μικρό δώρο στον οδηγό του αυτοκινήτου! Ίσως εκείνη την ημέρα τον ενθάρρυνε να είναι ένας καλύτερος άνθρωπος. Πολύ συχνά μία και μοναδική πρά­ξη καλοσύνης θέτει σε κίνηση μια ολόκληρη αλυσίδα παρόμοι­ων πράξεων.
Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη συνταγή σχετικά με το πώς να εξασκηθείτε στην απρογραμμάτιστη καλοσύνη. Κάντε απλώς ό,τι σας λέει η καρδιά σας. Το δικό σας δώρο μπορεί να είναι να μαζέψετε μερικά σκουπίδια από τη γειτονιά σας, να κάνετε μιαν ανώνυμη δωρεά σε κάποιο φιλανθρωπικό σκοπό, να βάλετε μερικά μετρητά σ' ένα φάκελο χωρίς διακριτικά και να τα στείλετε σε κάποιον για να τον βοηθήσετε να αντιμετω­πίσει λίγο πιο εύκολα το οικονομικό του άγχος, να σώσετε κά­ποιο ζώο πηγαίνοντας το σ' ένα καταφύγιο ζώων, ή να προ­σφέρετε εθελοντική εργασία ταΐζοντας πεινασμένους ανθρώ­πους σε κάποια εκκλησία ή άσυλο. Μπορεί ίσως να θέλετε να κάνετε όλα τα παραπάνω και ακόμη περισσότερα. Το ζήτημα εδώ είναι πως το να προσφέρεις είναι πολύ ευχάριστο και όχι απαραίτητα ακριβό.
Ο σπουδαιότερος ίσως λόγος για να κάνετε τυχαίες πρά­ξεις καλοσύνης είναι η αίσθηση ικανοποίησης που προσφέρει στη ζωή σας. Κάθε πράξη καλοσύνης σας ανταμείβει με θετικά αισθήματα και σας υπενθυμίζει τις σημαντικές όψεις της ζωής - την προσφορά, την καλοσύνη και την αγάπη. Εάν όλοι κά­νουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας, πολύ σύντομα θα ζούμε σ' έναν καλύτερο κόσμο.

35. Κοιτάξτε πέρα από τη συμπεριφορά των άλλων 
Έχετε ακούσει ποτέ τον εαυτό σας ή κάποιον άλλο να λέει «Μη δίνεις σημασία στον Τζον, δεν ξέρει τι κάνει;». Εάν ναι, έχετε έρθει σε επαφή με τη σοφία τού να «βλέπετε πέρα από τη συμπεριφορά των άλλων». Εάν έχετε παιδιά, γνω­ρίζετε πολύ καλά τη σημασία αυτής της απλής πράξης συγχώ­ρεσης. Αν βασίζαμε την αγάπη μας στη συμπεριφορά των παι­διών μας, πολύ συχνά θα μας ήταν πραγματικά δύσκολο να τ' αγαπάμε έστω και λίγο. Αν η αγάπη στηρίζεται εξολοκλήρου στη συμπεριφορά, τότε ίσως κανένας μας να μην αγαπήθηκε την εποχή που ήταν έφηβος!
Δε θα ήταν καλύτερο αν προσπαθούσαμε να επεκτείνουμε αυτή τη γεμάτη αγάπη καλοσύνη προς όλους όσους συναντάμε;
Δε θα ζούσαμε σ' έναν κόσμο με περισσότερη αγάπη αν κάθε φορά που κάποιος αντιδρά μ' έναν τρόπο που δεν εγκρίνουμε, μπορούσαμε να δούμε τις πράξεις του κάτω από το ίδιο φως που βλέπουμε και την παράδοξη συμπεριφορά των εφήβων παιδιών μας;
Αυτό βέβαια δε σημαίνει πως τραβάμε το δρόμο μας με τα μάτια κλειστά, προσποιούμενοι πως τα πάντα γύρω μας είναι θαυμάσια, ούτε πως επιτρέπουμε στους άλλους να μας εκμε­ταλλεύονται και πως συγχωρούμε ή εγκρίνουμε την αρνητική συμπεριφορά. Απλώς, έχοντας μια πιο ευρεία αντίληψη των πραγμάτων, διατηρούμε για τη συμπεριφορά των άλλων μια κάποια αμφιβολία. Καταλαβαίνουμε, δηλαδή, πως όταν ο υπάλληλος στο ταχυδρομείο δουλεύει χωρίς βιασύνη, το πιθα­νότερο είναι πως βρίσκεται σε άσχημη μέρα ή ίσως όλες του οι μέρες είναι άσχημες. Όταν ο σύντροφος σας ή ο καλύτερος σας φίλος σάς αποπαίρνει, προσπαθήστε να καταλάβετε πως πίσω από αυτή την πράξη απομάκρυνσης κρύβεται στην πραγ­ματικότητα η αγάπη του για σας και η ανάγκη του να τον αγα­πήσετε κι εσείς. Το να βλέπετε πέρα από τη συμπεριφορά του άλλου είναι πολύ πιο εύκολο απ' ό,τι μπορεί να νομίζετε. Προ­σπαθήστε το σήμερα κιόλας και θα δείτε πως θα νιώσετε αμέ­σως τα θετικά του αποτελέσματα.

36. Δείτε την αθωότητα
 Για πολλούς ανθρώπους, μια πλευρά της ζωής που τους προξενεί μεγάλη απογοήτευση και στενοχώρια είναι η αδυναμία τους να κατανοήσουν τη συμπεριφορά των άλλων ανθρώπων. Θεωρούμε τους άλλους «ενόχους» αντί για «αθώ­ους». Μπαίνουμε στον πειρασμό να εστιάζουμε την προσοχή μας στη φαινομενικά παράλογη συμπεριφορά τους - στα σχό­λια, στις πράξεις, τις κακίες και στην εγωιστική συμπεριφορά τους - και καταλήγουμε να νιώθουμε φοβερή απογοήτευση. Όμως δίνοντας τόσο πολύ σημασία στη συμπεριφορά των άλ­λων, μοιάζει σαν να θεωρούμε πως η προσωπική μας δυστυχία εξαρτάται απ' αυτούς.
Σε μια διάλεξη άκουσα κάποτε τον Γουέιν Ντύερ να λέει σαρκαστικά: «Μαζέψτε όλους αυτούς που σας κάνουν δυστυ­χισμένους και φέρτε τους σε μένα. Θα τους θεραπεύσω κι εσείς θα νιώσετε καλύτερα!». Είναι φανερό πως κάτι τέτοιο εί­ναι παράλογο. Οι άλλοι άνθρωποι πράγματι κάνουν περίεργα πράγματα (και ποιος δεν κάνει άλλωστε;), όμως εμείς είμαστε που ταραζόμαστε και άρα εμείς είμαστε που πρέπει να αλλά­ξουμε. Και δεν εννοώ βέβαια να τους αποδεχόμαστε, να τους αγνοούμε, να τους αντιμετωπίζουμε με τη βία ή κάποια άλλη παρεκκλίνουσα συμπεριφορά. Εννοώ απλώς να μάθουμε να ενοχλούμαστε λιγότερο από τις πράξεις των άλλων ανθρώπων.
Το να βλέπετε την αθωότητα σάς προσφέρει ένα δυνατό ερ­γαλείο για να επιτύχετε αυτή τη μεταμόρφωση. Όταν κάποιος ενεργεί μ' έναν τρόπο που δε σας αρέσει, η καλύτερη στρατη­γική για να τον αντιμετωπίσετε είναι να αποστασιοποιηθείτε από τη συμπεριφορά του, «να δείτε πέρα απ' αυτή», ώστε να ανακαλύψετε την αθωότητα μέσα από την οποία προκύπτει. Πολύ συχνά μια απειροελάχιστη αλλαγή στον τρόπο σκέψης μάς τοποθετεί αμέσως σε μια κατάσταση συμπόνιας για τους άλλους.
Κατά καιρούς συνεργάζομαι με ανθρώπους που με πιέζουν να βιαστώ. Πολύ συχνά η τεχνική τους για να το επιτύχουν αυ­τό είναι δυσάρεστη, ακόμα και προσβλητική. Αν εστιάσω την προσοχή μου στις λέξεις που χρησιμοποιούν, στον τόνο της φωνής τους και στην ένταση των μηνυμάτων τους, μπορεί να τους αντιμετωπίσω φανερά ενοχλημένος, ή ακόμα και θυμωμέ­νος. Και αυτό γιατί θα τους δω ως «ενόχους». Αν όμως, παρ' όλα αυτά, θυμηθώ την ένταση που νιώθω ο ίδιος όταν βιάζομαι να κάνω κάτι, επιτρέπω στον εαυτό μου να διακρίνει την αθω­ότητα από την οποία προκύπτει η συμπεριφορά τους. Πίσω και από την πιο ενοχλητική συμπεριφορά κρύβεται ένας δυστυχι­σμένος άνθρωπος που εκλιπαρεί τη συμπόνια μας.
Την επόμενη φορά λοιπόν (ελπίζω μάλιστα από εδώ και πέ­ρα) που κάποιος θα σας φερθεί περίεργα, ψάξτε την αθωότητα στη συμπεριφορά του. Αν έχετε μέσα σας συμπόνια για τους ανθρώπους, δε θα σας είναι δύσκολο να τη δείτε. Όταν τη δεί­τε, όλα εκείνα που πάντοτε σας έκαναν να απογοητεύεστε και να στενοχωριέστε θα πάψουν πλέον να σας ενοχλούν. Και όταν δεν ενοχλείστε από τις πράξεις των άλλων, θα σας είναι πιο εύκολο να επικεντρώσετε την προσοχή σας στην ομορφιά της ζωής.
Πηγή: από το βιβλίο του Richard Carlson "Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα".

Σχετικές αναρτήσεις:

Δευτέρα 22 Απριλίου 2013

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 31η, 32η και 33η συμβουλή


31. Παρακολουθήστε τις διαθέσεις σας και μην επιτρέπετε στις άσχημες να σας ξεγελάσουν
Οι διαθέσεις σας μπορεί να είναι εξαιρετικά απα­τηλές. Μπορούν, και πιθανότατα το κάνουν, να σας ξεγελά­σουν και να σας πείσουν πως η ζωή σας είναι πολύ πιο άσχημη απ' ό,τι είναι πράγματι. Όταν έχετε τα κέφια σας, η ζωή μοιά­ζει υπέροχη. Την αντιμετωπίζετε με καθαρό μυαλό, κοινή λο­γική και σοφία. Όταν η διάθεση μας είναι καλή, οι δυσκολίες δεν είναι ανυπόφορες και τα προβλήματα είναι λιγότερο φο­βερά και λύνονται πιο εύκολα. Ακόμα και οι σχέσεις μας μοιά­ζουν να λειτουργούν από μόνες τους και η επικοινωνία με τους συνανθρώπους μας είναι εύκολη. Αν μάλιστα κάποιος σας κρι­τικάρει, παίρνετε το όλο θέμα πιο ανάλαφρα απ' ό,τι άλλες φο­ρές.
Αντίθετα, όταν έχετε τις μαύρες σας, η ζωή μοιάζει αφόρη­τα σοβαρή και δύσκολη. Δεν μπορείτε να δείτε τις καταστά­σεις με καθαρό μυαλό. Παίρνετε όλα τα πράγματα προσωπικά και συχνά παρεξηγείτε τους γύρω σας, θεωρώντας πως οι ενέργειες τους έχουν κακόβουλα κίνητρα.

Κι εδώ είναι το θέμα: οι άνθρωποι δε συνειδητοποιούν πως οι διαθέσεις τους υπόκεινται συνεχώς σε αλλαγές. Αντίθετα, πιστεύουν πως η ζωή τους άλλαξε προς το χειρότερο από την προηγούμενη μέρα ή ακόμα και από την προηγούμενη ώρα. Έτσι, κάποιος που το πρωί έχει τα κέφια του μπορεί να του αρέσει η γυναίκα του, η δουλειά και το αυτοκίνητο του. Πιθα­νότατα είναι αισιόδοξος για το μέλλον του και ευγνώμων για το παρελθόν του. Αργά το απόγευμα, όμως, εάν στο μεταξύ η διάθεση του έχει χαλάσει, υποστηρίζει πως μισεί τη δουλειά του, πως βλέπει τη γυναίκα του σαν βάσανο, πως το αμάξι του είναι σαράβαλο και πως η καριέρα του δεν οδηγεί πουθενά. Αν μάλιστα τον ρωτήσετε για τα παιδικά του χρόνια, το πιθα­νότερο είναι να σας πει πως ήταν εξαιρετικά δύσκολα και να ρίξει το φταίξιμο στους γονείς του για την άσχημη θέση στην οποία βρίσκεται τώρα.
Τέτοιες γρήγορες και δραστικές αλλαγές στις διαθέσεις μπορεί να σας φαίνονται ανόητες, ακόμα και αστείες - όμως όλοι είμαστε κάπως έτσι. Όταν έχουμε τις μαύρες μας, χάνου­με την προοπτική διάσταση των πραγμάτων και όλα μοιάζουν να έχουν χαρακτήρα επείγοντος. Ξεχνάμε τελείως πως όταν εί­χαμε τις καλές μας, όλα έμοιαζαν πολύ καλύτερα. Κάθε φορά αντιμετωπίζουμε την ίδια πραγματικότητα - το ποιον έχουμε παντρευτεί, πού δουλεύουμε, τι αμάξι οδηγούμε, τις προοπτι­κές μας, τα παιδικά μας χρόνια - τελείως διαφορετικά και ανάλογα με τη διάθεση μας! Όταν έχουμε ακεφιές, αντί να κα­τηγορήσουμε τη διάθεση μας, όπως θα ήταν το σωστό, έχουμε την τάση να πιστεύουμε πως όλη η ζωή μας είναι χάλια. Είναι λες και πιστεύουμε ότι μέσα στις τελευταίες δυο ώρες όλη μας η ζωή έγινε συντρίμμια!
Η αλήθεια είναι πως η ζωή σχεδόν ποτέ δεν έχει τέτοια χά­λια, όσα μας φαίνεται ότι έχει όταν εμείς είμαστε σε άσχημη διάθεση. Αντί λοιπόν να μείνετε κολλημένοι στην ακεφιά σας, σίγουροι πως βλέπετε τη ζωή με ρεαλιστικό μάτι, μπορείτε να μάθετε να αμφισβητείτε την αρνητική κρίση σας. Πείτε στον εαυτό σας: «Μα φυσικά νιώθω αμυντικά (ή θυμό ή απογοήτευ­ση ή άγχος ή στενοχώρια). Έχω κακή διάθεση. Όταν είμαι έτσι, νιώθω πάντοτε αρνητικά συναισθήματα». Όταν είστε στις μαύρες σας, μάθετε να τις αντιμετωπίζετε μ' αυτόν τον απλό τρόπο: σαν μιαν αναπόφευκτη ανθρώπινη κατάσταση που με το χρόνο θα περάσει, αν βέβαια την αφήσετε στην ησυ­χία της. Όταν είστε έτσι, δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να αναλύσετε τη ζωή σας. Αυτό θα ισοδυναμούσε με συναισθημα­τική αυτοκτονία. Αν έχετε κάποιο πραγματικό πρόβλημα, θα είναι ακόμα εκεί όταν θα σας περάσει η κακοκεφιά και καλυ­τερέψει η διάθεση σας. Το κόλπο είναι να είμαστε ευγνώμονες όταν έχουμε καλή διάθεση και γεμάτη ευγενική ανοχή όταν εί­μαστε στις κακές μας - να μην τις παίρνουμε δηλαδή και πολύ στα σοβαρά. Την επόμενη φορά λοιπόν που θα έχετε τις μαύ­ρες σας πείτε στον εαυτό σας: «Θα περάσει κι αυτό». Και πράγματι θα περάσει.

32. Η ζωή είναι ένα διαγώνισμα. Τίποτα παραπάνω.
Μια από τις πιο αγαπημένες μου αφίσες λέει: «Η ζωή είναι ένα διαγώνισμα. Τίποτα παραπάνω. Αν αυτή εδώ ήταν η πραγματική ζωή, θα σας είχαν δώσει οδηγίες που να πάτε και τι να κάνετε». Κάθε φορά που σκέφτομαι αυτή τη χιουμοριστική, γεμάτη σοφία ρήση, θυμάμαι να μην παίρνω τη ζωή μου και πολύ στα σοβαρά.
Όταν αποδεχτείτε τη ζωή και τις αναρίθμητες προκλήσεις της σαν ένα διαγώνισμα ή σαν μια σειρά διαγωνισμάτων, αρχί­ζετε να βλέπετε κάθε θέμα που αντιμετωπίζετε σαν μια ευκαι­ρία ανάπτυξης και μάθησης. Όποτε βομβαρδίζεστε από προ­βλήματα, ευθύνες, ακόμα και από ανυπέρβλητα εμπόδια, και αντιμετωπίζετε τη ζωή σας σαν διαγώνισμα, θα έχετε πάντοτε μια ευκαιρία να επιτύχετε, με την έννοια να υπερβείτε αυτό που σας προκαλεί. Αν, από την άλλη πλευρά, αντιμετωπίζετε κάθε θέμα που προκύπτει σαν μια κρίσιμη μάχη, από την οποία πρέπει να βγείτε νικητές για να επιβιώσετε, τότε ξεκινά­τε ένα μάλλον ταραγμένο ταξίδι. Η μοναδική εποχή που έχετε κάποιες πιθανότητες για να είστε ευτυχισμένοι είναι όταν τα πάντα λειτουργούν στην εντέλεια. Και όλοι ξέρουμε πόσο σπά­νια συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Κάνοντας ένα πείραμα, δείτε αν μπορείτε να χρησιμοποιή­σετε αυτή τη στρατηγική σε κάτι που είστε υποχρεωμένοι να αντιμετωπίσετε. Ίσως έχετε ένα δύσκολο παιδί στην εφηβεία ή ένα απαιτητικό αφεντικό. Δείτε αν μπορείτε να επαναπροσ­διορίσετε ένα θέμα που θεωρείτε «πρόβλημα» και να το αντι­μετωπίσετε σαν διαγώνισμα. Αντί να βασανίζεστε με αυτό, ψάξτε μήπως σας δίνει την ευκαιρία να μάθετε κάτι. Ρωτήστε τον εαυτό σας: «Γιατί προέκυψε αυτό το θέμα στη ζωή μου; Τι μπορεί να σημαίνει και τι μπορεί να προκύψει από αυτό; Μπο­ρώ ίσως να το δω κάτω από μιαν άλλη οπτική γωνία; Μπορώ να το δω σαν κάποιου είδους διαγώνισμα;».
Αν δώσετε σ' αυτή τη στρατηγική μια ευκαιρία, ίσως σας καταπλήξουν οι διαφορετικές αντιδράσεις σας. Εγώ, για πα­ράδειγμα, συνήθιζα να βασανίζομαι σχετικά με την έλλειψη χρόνου που αντιμετώπιζα. Έτρεχα πάνω-κάτω προσπαθώντας να τα προλάβω όλα. Και για τη δυστυχία μου κατηγορούσα το πρόγραμμα μου, την οικογένεια μου, τις συνθήκες και ό,τι άλ­λο μπορεί να φανταστεί κανείς. Ξαφνικά, όμως, μου ήρθε μια έμπνευση. Αν ήθελα να είμαι ευτυχισμένος, δεν ήταν απαραί­τητο να έχω για στόχο το να οργανώσω τόσο τέλεια τη ζωή μου, που να μου περισσεύει περισσότερος χρόνος, αλλά να φτάσω σ' εκείνο το σημείο που να νιώθω εντάξει όταν δεν έκα­να όλα όσα έπρεπε. Με άλλα λόγια, να αντιμετωπίσω το πρό­βλημα μου σαν ένα διαγώνισμα. Μόλις το είδα από αυτή τη σκοπιά, με βοήθησε αμέσως να αντιμετωπίσω μιαν από τις με­γαλύτερες προσωπικές μου αγωνίες. Ακόμα και τώρα αγχώνο­μαι πού και πού για την υποτιθέμενη έλλειψη χρόνου, αλλά πο­λύ λιγότερο απ' ό,τι παλαιότερα. Είναι πλέον πιο εύκολο για μένα να αποδέχομαι τα πράγματα όπως στ' αλήθεια είναι.

33. Έπαινος και ψόγος είναι ο ίδιος λόγος
 Ένα από τα αναπόφευκτα μαθήματα της ζωής είναι πως όλοι κάποτε ερχόμαστε αντιμέτωποι με την αποδοκιμασία των άλλων. Η παραπάνω φράση είναι ένας ευχάριστος τρόπος για να υπενθυμίζετε στον εαυτό σας το παλιό κλισέ πως ποτέ δε θα μπορέσετε να τους ευχαριστήσετε όλους ταυτόχρονα. Ακόμα και σε μια συντριπτική εκλογική νίκη στην οποία ο υπο­ψήφιος συγκέντρωσε το 55% των ψήφων, υπάρχει ένα 45% του πληθυσμού που θα προτιμούσε να είχε νικήσει κάποιος άλ­λος. Ό,τι πρέπει δηλαδή για να νιώθει κάποιος ταπεινός, έτσι δεν είναι;
Ο δικός μας βαθμός επιδοκιμασίας από την οικογένεια, τους φίλους και τους συναδέλφους μας είναι μάλλον απίθανο να είναι υψηλότερος. Η αλήθεια πάντως είναι πως ο καθένας μας έχει ένα σύνολο ιδεών με τις οποίες αξιολογεί τη ζωή, και αυτές οι ιδέες συνήθως δεν ταιριάζουν με αυτές των άλλων αν­θρώπων. Για κάποιο λόγο, όμως, οι περισσότεροι από μας αντιπαλεύουν αυτό το αναπόφευκτο γεγονός. Θυμώνουμε, πληγωνόμαστε ή απογοητευόμαστε όταν οι άλλοι απορρίπτουν τις ιδέες μας, μας λένε όχι, ή αντιμετωπίζουμε κάποια άλλη μορφή αποδοκιμασίας.
Όσο πιο σύντομα αποδεχτούμε αυτή τη μοιραία πραγματι­κότητα, πως δεν είναι δυνατόν να κερδίζουμε την έγκριση όλων όσων γνωρίζουμε, τόσο πιο εύκολη θα γίνει η ζωή μας. Όταν, αντί να προσπαθείτε να το αποφύγετε, αποδεχτείτε πως και σ' εσάς αναλογεί κάποιο μερίδιο αποδοκιμασίας, τότε θα αναπτύξετε μια θεώρηση των πραγμάτων που θα σας προσφέ­ρει μεγάλη βοήθεια στο ταξίδι της ζωής. Αντί να νιώθετε πως σας απορρίπτουν όταν σας αποδοκιμάζουν, μπορείτε να πείτε στον εαυτό σας: «Να τα μας πάλι. Εντάξει λοιπόν». Και μετά μπορεί να μάθετε να δέχεστε με ευχάριστη έκπληξη την επιδο­κιμασία που προσδοκούσατε.
Εγώ παρατήρησα πως υπάρχουν αρκετές μέρες που αντιμε­τωπίζω ταυτόχρονα τον έπαινο και τον ψόγο. Κάποιος με προσλαμβάνει να δώσω μια διάλεξη και κάποιος άλλος όχι. Το ένα τηλεφώνημα μου φέρνει καλά νέα και το άλλο ένα καινού­ριο πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπίσω. Το ένα παιδί μου είναι ευχαριστημένο με τη συμπεριφορά μου και το άλλο με πολεμάει συνεχώς. Κάποιος λέει πόσο ωραίος τύπος είμαι και ένας άλλος πιστεύει πως είμαι εγωιστής επειδή δεν του αντα­πέδωσα το τηλεφώνημα του. Όλα αυτά τα σκαμπανεβάσματα, τα καλά και τα κακά, η επιδοκιμασία και η αποδοκιμασία εί­ναι μέρος της ζωής του καθενός μας. Εγώ πρώτος, βέβαια, θα παραδεχτώ πως πάντοτε προτιμώ την επιδοκιμασία, γιατί σε κάνει να νιώθεις καλύτερα και είναι πιο εύκολο να τη χειρι­στείς. Όμως όσο πιο ικανοποιημένος νιώθω από τη ζωή μου, τόσο λιγότερο η αίσθηση της εσωτερικής μου ευτυχίας εξαρτά­ται απ' αυτή.

Πηγή: από το βιβλίο του Richard Carlson "Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα".

Σχετικές αναρτήσεις:

Τρίτη 16 Απριλίου 2013

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 28η, 29η και 30η συμβουλή

28. Ενδιαφερθείτε πρώτα απ' όλα να κατανοήσετε
Η συγκεκριμένη τεχνική είναι δανεισμένη από το βιβλίο «Εφτά συνήθειες για εξαιρετικά αποτελεσματικούς ανθρώπους» του Στέφεν Κόβεϋ. Η χρησιμοποίηση αυτής της στρατηγικής αποτελεί ένα σύντομο δρόμο για να γίνετε ένα πιο ικανοποιημένο άτομο (και πιθανότατα θα γίνετε και πιο αποτελεσματικό).
Ουσιαστικά το «ενδιαφερθείτε πρώτα απ' όλα να κατανοήσετε» εννοεί να ενδιαφερθείτε περισσότερο να καταλάβετε τους άλλους και λιγότερο να κάνετε τους άλλους να καταλάβουν εσάς. Εννοεί να αποδεχτείτε την ιδέα πως αν θέλετε ποιότητα και ικανοποιητική επικοινωνία, που θα τρέφει εσάς και τους άλλους, πρέπει η κατανόηση των άλλων να έρχεται πρώτη. Όταν κατανοήσετε από πού προέρχονται οι άλλοι, τι προσπαθούν να σας πουν, τι είναι σημαντικό γι' αυτούς και πάει λέγοντας, το να κατανοήσουν κι εσάς προκύπτει τελείως φυσιολογικά, τα πράγματα παίρνουν τις θέσεις τους χωρίς καμία σχεδόν προσπάθεια. Όταν όμως αντιστρέφετε αυτή τη διαδικασία (πράγμα που κάνουμε οι περισσότεροι συνήθως), είναι σαν να βάζετε την άμαξα πριν από το άλογο. Όταν προσπαθεί¬τε να σας καταλάβουν προτού εσείς καταλάβετε τους γύρω σας, η ενέργεια που καταβάλλεται θα γίνει αισθητή σ' εσάς αλλά και στον άνθρωπο ή στους ανθρώπους που προσπαθείτε να πλησιάσετε. Η πραγματική επικοινωνία θα διαταραχτεί και μπορεί να καταλήξετε σ' ένα κονταροχτύπημα εγωισμών.
Κάποτε συμβούλευα ένα ζευγάρι που πέρασε τα πρώτα δέκα χρόνια του γάμου του με καβγάδες και διαφωνίες για τα οικονομικά τους. Εκείνος δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί αυτή ήθελε να αποταμιεύει κάθε δραχμή που κέρδιζαν, κι εκείνη γιατί αυτός ήταν τόσο σπάταλος. Κάθε λογική ή άλλη λύση είχε χαθεί μέσα στον αμοιβαίο εκνευρισμό τους. Αν και τα περισσότερα προβλήματα είναι πιο περίπλοκα από αυτό που αντιμετώπιζε το συγκεκριμένο ζευγάρι, οι λύσεις τους είναι εξίσου απλές. Κανένας από τους δύο δεν ένιωθε πως ο άλλος τον καταλάβαινε. Εκείνο που τους χρειαζόταν ήταν να πάψουν να διακόπτουν ο ένας τον άλλο και να ακούνε προσεκτικά το σύντροφο τους. Αντί να υπεραμύνονται των προσωπικών τους απόψεων, έπρεπε πρώτα να ενδιαφερθούν να καταλάβουν ο ένας τον άλλο. Και αυτό ακριβώς είναι που τους οδήγησα να κάνουν. Εκείνος κατάλαβε πως αυτή ήθελε να αποταμιεύει χρήματα για να αποφύγει την οικονομική καταστροφή που είχαν αντιμετωπίσει οι γονείς της. Ουσιαστικά, δηλαδή, φοβόταν μήπως μείνει χωρίς καθόλου χρήματα. Εκείνος πάλι ένιωθε άσχημα που δεν μπορούσε να «τη φροντίζει» όπως ο πατέρας τη μητέρα του. Εκείνο που ήθελε, δηλαδή, ήταν η γυναίκα του να είναι υπερήφανη γι' αυτόν. Μόλις λοιπόν ο καθένας έμαθε να καταλαβαίνει τον άλλο, η αμοιβαία απογοήτευση τους αντικαταστάθηκε από τη συμπόνια. Σήμερα έχουν καταφέρει μια επιτυχημένη ισορροπία μεταξύ σπατάλης και αποταμίευσης.
Το να ενδιαφερθείτε πρώτα απ' όλα να καταλάβετε τον άλλο δεν έχει καμία σχέση με το ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, είναι απλώς μια φιλοσοφία αποτελεσματικής επικοινωνίας. Όταν εξασκηθείτε σ' αυτή τη μέθοδο, θα παρατηρήσετε πως οι άνθρωποι με τους οποίους σχετίζεστε θα νιώσουν πως τους ακούνε προσεκτικά και τους καταλαβαίνουν. Και αυτό θα οδηγήσει σε καλύτερες, πιο αγαπημένες ανθρώπινες σχέσεις.

29. Γίνετε καλύτερος ακροατής
Και παρόλο που έχω γίνει καλύτερος ακροατής απ' ό,τι ήμουν πριν από δέκα χρόνια, πρέπει να παραδεχτώ πως ακόμα είμαι απλώς ικανοποιητικός.
Αποτελεσματική ακρόαση σημαίνει κάτι παραπάνω από το να αποφεύγεις την κακή συνήθεια να διακόπτεις τους άλλους την ώρα που μιλάνε ή τελειώνουν την πρόταση τους. Σημαίνει να νιώθεις ικανοποιημένος ακούγοντας ολόκληρη τη σκέψη κάποιου αντί να περιμένεις ανυπόμονα να αρπάξεις την ευκαιρία να του απαντήσεις.
Ο τρόπος, κατά μία άλλη έννοια, με τον οποίο αποτυγχάνουμε να ακούμε τους άλλους είναι συμβολικός του τρόπου που ζούμε. Πολύ συχνά αντιμετωπίζουμε την ανθρώπινη επικοινωνία σαν ένα είδος κούρσας. Είναι σχεδόν σαν να επιδιώκουμε να μην υπάρχουν χρονικά κενά μεταξύ του τελειώματος της πρότασης του ατόμου με το οποίο συζητούμε και την αρχή της δικής μας πρότασης. Πρόσφατα η γυναίκα μου κι εγώ, παίρνοντας το μεσημεριανό μας σ' ένα καφέ, κρυφακούγαμε τις συζητήσεις που γίνονταν γύρω μας. Απ' ό,τι φαινόταν, κανένας δεν άκουγε πραγματικά τον άλλο• αντίθετα όλοι συναγωνίζονταν ποιος δε θ' ακούσει τον άλλο. Ρώτησα λοιπόν τη γυναίκα μου αν κάνω ακόμα το ίδιο. Χαμογελώντας μου απάντησε: «Μόνο μερικές φορές».
Μειώνοντας την ταχύτητα των απαντήσεων σας και γινόμενοι καλύτεροι ακροατές, βοηθάτε τον εαυτό σας να γίνει ένα πιο ήρεμο άτομο. Σας βοηθάει να μειώσετε την ένταση που νιώθετε. Αν το καλοσκεφτείτε, θα παρατηρήσετε πως το να είστε συνέχεια σε εγρήγορση για να μαντέψετε τι θα σας πει ο συνομιλητής σας, ώστε να τον αντιμετωπίσετε με μια χωρίς καθυστέρηση απάντηση, σας απορροφά πολλή από την ενέργεια σας και είναι πολύ αγχωτικό. Όμως αν περιμένετε να τελειώσουν οι άνθρωποι με τους οποίους συζητάτε, αν ακούτε πολύ πιο προσεκτικά όσα λέγονται, τότε θα δείτε πως η ένταση που νιώθετε μειώνεται. Αμέσως θα νιώσετε πιο ήρεμοι και το ίδιο θα νιώσουν και οι συνομιλητές σας. Θα νιώσουν ασφαλείς και θα μειώσουν κι αυτοί την ταχύτητα των απαντήσεων τους, γιατί δε θα χρειάζεται να σας συναγωνιστούν για να κερδίσουν χρόνο! Και όχι μόνο θα γίνετε πιο υπομονετικοί ως άνθρωποι με το να είστε πιο καλοί ακροατές, αλλά θα καλυτερέψει επίσης και η ποιότητα των ανθρώπινων σχέσεων σας. Στον καθένα αρέσει να μιλάει με κάποιον που πραγματικά ακούει όσα του λένε.

30. Επιλέξτε σοφά τις μάχες που δίνετε
Αυτή είναι μια φράση που λένε συχνά οι γονείς, όμως είναι εξίσου σημαντική για κάποιον που θέλει να ζήσει μια ζωή γεμάτη ικανοποίηση. Εννοεί πως η ζωή είναι γεμάτη από ευκαιρίες για να επιλέξετε ανάμεσα στο να κάνετε φασαρία για κάτι και στο να δώσετε τόπο στην οργή, συνειδητοποιώντας πως τελικά δεν έχει καθόλου σημασία. Εάν επιλέξετε σοφά τις μάχες σας, θα είστε πολύ πιο αποτελεσματικός, ώστε να κερδίσετε εκείνες που είναι πραγματικά σημαντικές.
Σίγουρα θα υπάρξουν στιγμές που θα θέλετε ή θα επιβάλλεται να διαφωνήσετε, να αντιπαρατεθείτε ή ακόμα και να καβγαδίσετε για κάτι που πιστεύετε. Πολλοί άνθρωποι όμως διαφωνούν, αντιπαρατίθενται και καβγαδίζουν σχεδόν χωρίς λόγο, μετατρέποντας τη ζωή τους σε μια σειρά από μάχες που αφορούν ουσιαστικά σε «μικροπράγματα». Όταν ζεις μια τέτοια ζωή, νιώθεις τόση πολλή απογοήτευση, που χάνεις την ικανότητα να αναγνωρίζεις τι είναι πραγματικά σημαντικό.
Η παραμικρή διαφωνία ή αλλαγή στα σχέδια σας μπορεί να μετατραπεί σε μεγάλο μπελά, αν ο στόχος σας (συνειδητά ή ασυνείδητα) είναι να δουλεύουν τα πάντα προς όφελος σας. Για μένα κάτι τέτοιο είναι μια σίγουρη συνταγή δυστυχίας και απογοήτευσης.
Η αλήθεια είναι πως η ζωή πολύ σπάνια ανταποκρίνεται στην ιδεατή εικόνα που έχουμε γι' αυτή, και οι συνάνθρωποι μας πολύ συχνά ενεργούν τελείως αντίθετα απ' ό,τι θα θέλαμε. Κάθε στιγμή που περνάει υπάρχουν πλευρές της ζωής που μας αρέσουν κι άλλες που δε μας αρέσουν. Πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα διαφωνούν μαζί σας, άνθρωποι που ενεργούν διαφορετικά από σας, όπως επίσης και πράγματα που δεν πάνε όπως τα είχατε υπολογίσει. Αν δεν αποδέχεστε αυτή τη βασική αρχή της ζωής, θα περάσετε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής σας διεξάγοντας μάχες.
Ένας πιο ειρηνικός τρόπος για να ζήσετε είναι να αποφασίσετε συνειδητά ποιες μάχες αξίζουν και ποιες θα ήταν καλύτερα να μην ασχοληθείτε καθόλου μαζί τους. Αν ο πρωταρχικός σας στόχος δεν είναι να δουλεύουν τα πάντα στην εντέλεια, αλλά να ζείτε χωρίς άγχος, θα ανακαλύψετε πως οι περισσότερες μάχες σας απομακρύνουν από την εσωτερική σας ηρεμία. Είναι πράγματι σημαντικό να αποδείξετε στη σύζυγο σας πως έχετε δίκιο κι αυτή άδικο ή να τα βάλετε με κάποιον επειδή έχετε την εντύπωση ότι έκανε ένα μικρό λαθάκι; Έχει τόσο μεγάλη σημασία σε ποιο εστιατόριο ή σινεμά θα πάτε ώστε να καβγαδίσετε γι' αυτό; Μια μικρή γρατσουνιά στο αμάξι σας αξίζει να τρέχετε στα δικαστήρια; Ή μήπως το γεγονός πως ο γείτονας σας δε δέχεται να αλλάξει θέση παρκαρίσματος είναι τόσο σημαντικό ώστε να το συζητάτε στο οικογενειακό σας τραπέζι; Για κάτι τέτοια μικροπράγματα και χιλιάδες άλλα αρκετοί άνθρωποι περνάνε τη ζωή τους καβγαδίζοντας. Τώρα ρίξτε μια ματιά στη δική σας λίστα. Αν είναι όπως ήταν παλιά η δική μου, ίσως χρειάζεται να επανεκτιμήσετε τις προτεραιότητες σας.
Αν δε θέλετε να «βασανίζεστε για μικροπράγματα», είναι πολύ σημαντικό να επιλέγετε με σοφία τις μάχες σας. Και αν το κάνετε αυτό, τότε θα 'ρθει μια μέρα που σπάνια θα νιώσετε την ανάγκη να εμπλακείτε έστω και σε μία.

Πηγή: από το βιβλίο του Richard Carlson "Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα".

Σχετικές αναρτήσεις:

Δευτέρα 8 Απριλίου 2013

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 25η, 26η και 27η συμβουλή

25. Χαμογελάστε σε αγνώστους, κοιτάξτε τους στα μάτια και πείτε τους γεια
Έχετε προσέξει ή σκεφτεί ποτέ πόσο αποφεύγουμε να κοιτάξουμε στα μάτια αγνώστους; Γιατί; Τι φοβόμαστε; Τι είναι αυτό που μας εμποδίζει να ανοίξουμε την καρδιά μας σε ανθρώπους που δε γνωρίζουμε;
Η αλήθεια είναι πως δε γνωρίζω τις απαντήσεις, ξέρω όμως πως στην πραγματικότητα υπάρχει ένας συσχετισμός μεταξύ της συμπεριφοράς μας προς τους αγνώστους και του συνολικού επιπέδου της ευτυχίας μας. Με άλλα λόγια, είναι μάλλον απίθανο να ανακαλύψουμε κάποιον άνθρωπο που, ενώ περπατάει συνοφρυωμένος και με το κεφάλι σκυφτό, αποφεύγοντας το βλέμμα των συνανθρώπων του, είναι εσωτερικά ένα ήρεμο και ευτυχισμένο άτομο.
Αυτό που εννοώ, βέβαια, εδώ δεν είναι να εξωτερικεύετε περισσότερο τα συναισθήματα σας απ' το να τα κρατάτε μέσα σας, ή πως πρέπει να σπαταλάτε πολλή από την ενέργεια σας προσπαθώντας να ομορφύνετε την ημέρα των άλλων, ούτε βέβαια πως χρειάζεται να προσποιείστε τους φιλικούς. Σας προτείνω όμως πως αν θεωρείτε τους άλλους πάνω-κάτω σαν κι εσάς και τους αντιμετωπίζετε όχι μόνο με καλοσύνη και σεβασμό αλλά και τους κοιτάτε στα μάτια με χαμόγελο, πιθανότατα θα παρατηρήσετε κάποιες ευχάριστες αλλαγές πάνω σας.
Θα αρχίσετε να καταλαβαίνετε πως οι περισσότεροι άνθρωποι είναι ακριβώς σαν κι εσάς - οι πιο πολλοί έχουν οικογένειες, ανθρώπους που αγαπούν, προβλήματα, ανησυχίες, προτιμήσεις, απέχθειες, φόβους και πάει λέγοντας. Θα παρατηρήσετε επίσης πόσο καλοί και ευγνώμονες μπορούν να γίνουν οι άνθρωποι όταν κάποιος άλλος τους απλώσει πρώτος το χέρι. Όταν συνειδητοποιήσετε πόσο πολύ μοιάζουμε όλοι μας, θα αρχίσετε να διακρίνετε την αθωότητα που υπάρχει μέσα στον κάθε άνθρωπο. Με άλλα λόγια, παρόλο που τις περισσότερες φορές είμαστε αγχωμένοι, οι πιο πολλοί κάνουμε ό,τι μπορούμε για να αντιμετωπίσουμε τις περιστάσεις που προκύπτουν γύρω μας. Μαζί λοιπόν με τη συνειδητοποίηση της αθωότητας των ανθρώπων, προκύπτει κι ένα βαθύ συναίσθημα εσωτερικής ευτυχίας.

26. Ξεκλέψτε κάθε μέρα λίγο χρόνο για να ησυχάσετε και να απομονωθείτε
Την ώρα που ξεκινάω να γράφω αυτές τις γραμμές είναι ακριβώς 4.30 το πρωί, η πιο αγαπημένη μου ώρα της ημέρας. Έχω ακόμα τουλάχιστον μιάμιση ώρα μέχρι να ξυπνήσουν η γυναίκα και τα παιδιά μου και αρχίσει το τηλέφωνο να κουδουνίζει, τουλάχιστον μια ώρα προτού κάποιος μου ζητήσει να κάνω οτιδήποτε. Έξω έχει απόλυτη ησυχία και είμαι τελείως μόνος. Υπάρχει κάτι το αναζωογονητικό και ειρηνικό στο να είσαι μόνος και να έχεις χρόνο να σκεφτείς, να γράψεις ή απλώς να ευχαριστηθείς την ησυχία.
Είναι τώρα πάνω από δέκα χρόνια που δουλεύω πάνω στον τομέα της αντιμετώπισης του άγχους. Σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα έχω γνωρίσει αρκετούς εξαιρετικούς ανθρώπους.
Δεν μπορώ όμως να σκεφτώ ούτε έναν που να πιστεύω ότι έχει κατακτήσει την εσωτερική του ηρεμία και που δεν ξεκλέβει έστω και λίγο χρόνο ησυχίας σχεδόν κάθε μέρα. Είτε είναι δέκα λεπτά διαλογισμού ή γιόγκα, είτε μια μικρή βόλτα στη φύση, είτε κλειδώνετε την πόρτα του μπάνιου και κάνετε ένα δεκάλεπτο μπάνιο, λίγος χρόνος ηρεμίας και απομόνωσης είναι σημαντικός στη ζωή σας. Όπως όταν περνάτε κάποιο χρόνο μόνος σας, σας βοηθάει να ισορροπήσετε το θόρυβο και τη σύγχυση που ενυπάρχει στο μεγαλύτερο τμήμα της ημέρας όλων μας. Προσωπικά, όταν ξεκλέβω λίγο χρόνο ησυχίας και απομόνωσης, νιώθω ότι μπορώ να αντιμετωπίσω όλη την υπόλοιπη μέρα. Και όταν δεν το κάνω, νιώθω πραγματικά τη διαφορά.
Υπάρχει μάλιστα μια μικρή τελετουργία που ακολουθώ και την έχω μοιραστεί με πολλούς φίλους. Όπως και οι περισσότεροι, έτσι κι εγώ κάθε μέρα οδηγώ προς και από το γραφείο μου. Όταν γυρίζω από τη δουλειά, καθώς πλησιάζω στο δρομάκι που βγάζει στο σπίτι μου, σταματάω το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου και κάθομαι. Υπάρχει εκεί ένα όμορφο σημείο όπου μπορώ να περάσω ένα-δυο λεπτά κοιτάζοντας τη θέα ή κλείνοντας τα μάτια μου και παίρνοντας βαθιές αναπνοές. Αυτό το τέχνασμα με βοηθάει να χαμηλώνω τους ρυθμούς μου και να νιώθω συγκεντρωμένος και ευγνώμων. Έχω μοιραστεί αυτή τη στρατηγική με δεκάδες ανθρώπους που παραπονούνταν πως δεν είχαν «καθόλου χρόνο για να ησυχάσουν». Πρώτα ορμούσαν στο δρομάκι του σπιτιού τους με το ραδιόφωνο να ουρλιάζει στ' αυτιά τους. Τώρα, με μια μικρή αλλαγή των πράξεων τους, μπαίνουν στα σπίτια τους πολύ πιο ήρεμοι.

27. Φανταστείτε τους ανθρώπους της ζωής σας ως νήπια και ως υπερήλικες
Αυτή την τεχνική την έμαθα πριν από είκοσι περίπου χρόνια. Έχει μεγάλη επιτυχία στην απαλλαγή από τα αισθήματα οργής που νιώθουμε για άλλους ανθρώπους.
Σκεφτείτε κάποιον που πραγματικά σας εκνευρίζει, κάποιον που σας κάνει να νιώθετε θυμωμένος. Τώρα κλείστε τα μάτια σας και προσπαθήστε να φανταστείτε αυτό το πρόσωπο ως νήπιο. Δείτε το μικρούλι προσωπάκι και τα αθώα ματάκια του. Συνειδητοποιήστε πως τα μωρά δεν μπορούν παρά να κάνουν λάθη και ο καθένας μας κάποτε ήταν μικρό παιδάκι. Τώρα γυρίστε μπροστά το ρολόι εκατό χρόνια. Δείτε αυτό το πρόσωπο σαν έναν ηλικιωμένο άνθρωπο που είναι στα πρόθυρα του θανάτου. Κοιτάξτε τα κουρασμένα του μάτια και το απαλό χαμόγελό του, που κρύβει μέσα του αρκετή σοφία και την παραδοχή όλων των λαθών που έχει κάνει. Συνειδητοποιήστε πως ο καθένας μας θα φτάσει, νεκρός ή ζωντανός, τα εκατό προτού περάσουν πολλές δεκαετίες.
Μπορείτε να παίξετε με αυτή την τεχνική και να τη διαφοροποιήσετε κατά πολλούς τρόπους. Σχεδόν πάντοτε προσφέρει στο χρήστη της την απαραίτητη προοπτική θέαση των καταστάσεων και συμπόνια. Αν ο στόχος μας είναι να γίνουμε πιο ήρεμοι και γεμάτοι αγάπη, είναι σίγουρο ότι δε θέλουμε να κρύβουμε μέσα μας αρνητικά συναισθήματα για τους άλλους.

Πηγή: από το βιβλίο του Richard Carlson "Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα".

Σχετικές αναρτήσεις:

Δευτέρα 1 Απριλίου 2013

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 22η, 23η και 24η συμβουλή

22. Επαναλάβετε στον εαυτό σας: «Η ζωή δεν είναι κατάσταση επείγοντος»
Κατά κάποιο τρόπο αυτή η στρατηγική συνοψίζει το βασικό μήνυμα αυτού του βιβλίου. Αν και πάρα πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ακριβώς το αντίθετο, η αλήθεια είναι πως η ζωή δεν είναι μια κατάσταση επείγοντος.
Όλα αυτά τα χρόνια είχα εκατοντάδες πελάτες που παραμελούσαν τις οικογένειές τους και τα ίδια τους τα όνειρα, λόγω της τάσης τους να πιστεύουν πως η ζωή είναι μια κατάσταση επείγοντος. Δικαιολογούσαν, μάλιστα, αυτή τη νευρωτική πίστη τους υποστηρίζοντας πως αν δε δουλεύουν ογδόντα ώρες την εβδομάδα, δε θα προλάβουν όλα όσα έχουν να κάνουν. Εγώ όμως τους θυμίζω πως όταν πεθάνουν, το «εσωτερικό τους καλάθι» δε θα είναι άδειο!
Μια πελάτισσα μου, που είναι νοικοκυρά και μητέρα τριών παιδιών, μου είπε πρόσφατα: «Δεν τα καταφέρνω με τίποτα να καθαρίσω το σπίτι όπως θέλω, προτού φύγουν όλοι το πρωί». Ήταν μάλιστα τόσο ταραγμένη από την ανικανότητα της να είναι τέλεια, που ο προσωπικός της γιατρός της έδωσε ηρεμιστικά. Αυτή η γυναίκα ενεργούσε (και ένιωθε) σαν να είχε ένα πιστόλι στον κρόταφο και αυτός που την απειλούσε απαιτούσε κάθε πιάτο να είναι στη θέση του και κάθε πετσέτα διπλωμένη, αλλιώς... Η κρυφή υπόθεση είναι πάλι πως εδώ αντιμετωπίζουμε μια κατάσταση επείγοντος. Η αλήθεια όμως ήταν πως η ίδια δημιουργούσε την ένταση μέσα στην οποία ζούσε.

Δεν έχω συναντήσει ποτέ μου έστω κι έναν άνθρωπο (συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου) που δεν έχει μετατρέψει ασήμαντα πράγματα σε καταστάσεις επείγοντος. Παίρνουμε τόσο πολύ στα σοβαρά τους ίδιους μας τους στόχους, που ξεχνάμε να διασκεδάζουμε στη διαδρομή και να επιτρέπουμε και λίγη τεμπελιά στον εαυτό μας. Παίρνουμε κάποιες μικροπροτιμήσεις μας και τις μετατρέπουμε σε προϋποθέσεις απαραίτητες για την ευτυχία μας ή, ακόμα χειρότερα, τιμωρούμε τον εαυτό μας επειδή δεν καταφέρνουμε να αντεπεξέλθουμε σε προθεσμίες που οι ίδιοι έχουμε θέσει. Το πρώτο βήμα για να γίνετε ένα πιο ήρεμο άτομο είναι να είστε αρκετά ταπεινοί ώστε να παραδεχτείτε πως, στις περισσότερες περιπτώσεις, εσείς οι ίδιοι δημιουργείτε τις καταστάσεις επείγοντος. Η ζωή συνήθως συνεχίζει να τραβάει το δρόμο της, ακόμα κι όταν τα πράγματα δεν πάνε σύμφωνα με τα σχέδια μας. Είναι πολύ σημαντικό να θυμάστε και να επαναλαμβάνετε συνέχεια την πρόταση: «Η ζωή δεν είναι κατάσταση επείγοντος».

23. Πειραματιστείτε με το πίσω μέρος του μυαλού σας
Το πίσω μέρος του μυαλού σας είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο για να θυμηθείτε ή για να συνειδητοποιήσετε κάτι. Είναι ένας σχεδόν ξεκούραστος και αποτελεσματικός τρόπος για να χρησιμοποιείτε το μυαλό σας, αντί να αρχίζετε να αισθάνεστε αγχωμένοι για κάποιο θέμα. Έτσι, επιτρέπετε στο μυαλό σας να λύσει κάποιο πρόβλημα, ενώ εσείς εκείνη τη στιγμή είστε απασχολημένοι με κάτι άλλο.
Το πίσω μέρος του μυαλού σας λειτουργεί όπως ακριβώς και το μάτι της ηλεκτρικής σας κουζίνας. Ενώ εσείς διατηρείτε τη φωτιά στη χαμηλή θερμοκρασία, η διαδικασία του μαγειρέματος αναμειγνύει και σιγοβράζει τα υλικά, μετατρέποντας τα σ' ένα υπέροχο φαγητό. Ο τρόπος που φτιάξατε το συγκεκριμένο φαγητό ήταν να ρίξετε στην κατσαρόλα όλα τα υλικά, να τα ανακατέψετε και να τα αφήσετε στην ησυχία τους. Πολύ συχνά, όσο λιγότερο ανακατεύεστε, τόσο καλύτερο είναι το αποτέλεσμα.
Κατά τον ίδιο περίπου τρόπο, μπορούμε να λύσουμε πολλά προβλήματα της ζωής (σοβαρά και μη), αν δώσουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας μια λίστα προβλημάτων, γεγονότων και πιθανών λύσεων. Και έτσι ακριβώς όπως φτιάχνουμε μια σούπα ή μια σάλτσα, έτσι και οι σκέψεις και οι ιδέες που δώσαμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας πρέπει να αφεθούν ήσυχες για να σιγοβράσουν.
Είτε λοιπόν παλεύετε να λύσετε κάποιο πρόβλημα, είτε προσπαθείτε να θυμηθείτε το όνομα κάποιου, το πίσω μέρος του μυαλού σας είναι πάντα πρόθυμο να σας βοηθήσει. Θέτει σε ενέργεια τον πιο ήρεμο και ίσως πιο έξυπνο τρόπο σκέψης που διαθέτουμε, προκειμένου να επιλύσει θέματα για τα οποία δεν έχουμε άμεση απάντηση. Το πίσω μέρος του μυαλού σας δεν είναι ένας τρόπος για να ξεφύγετε από τα προβλήματα ή να τα αρνηθείτε, με άλλα λόγια δηλαδή δε βάζετε το φαγητό στη φωτιά και μετά κλείνετε το μάτι της κουζίνας. Αντίθετα, εκείνο που θέλετε είναι να διατηρήσετε ήρεμα το πρόβλημα στο μυαλό σας χωρίς να το αναλύετε συνειδητά. Αυτή η απλή τεχνική θα σας βοηθήσει να λύσετε πολλά προβλήματα και θα μειώσει σε μεγάλο βαθμό το στρες στη ζωή σας.

24. Διαθέστε ένα λεπτό κάθε μέρα ψάχνοντας να βρείτε κάποιον να ευχαριστήσετε
Αυτή η απλή στρατηγική, που Θα σας πάρει μόνο λίγα λεπτά, είναι εδώ και πολύ καιρό μια από τις πιο σημαντικές συνήθειες που έχω αποκτήσει. Προσπαθώ πάντοτε να ξεκινήσω τη μέρα μου ψάχνοντας να βρω κάποιον να ευχαριστήσω. Για μένα ευγνωμοσύνη και εσωτερική γαλήνη είναι δυο πράγματα αλληλένδετα. Όσο πιο αληθινά ευγνώμων νιώθω για το δώρο της ζωής μου, τόσο πιο ήρεμος νιώθω μέσα μου. Οπότε η ευγνωμοσύνη αξίζει λίγη εξάσκηση.
Αν μου μοιάζετε έστω και λίγο, πιθανότατα θα έχετε στη ζωή σας αρκετούς ανθρώπους για τους οποίους νιώθετε ευγνωμοσύνη: φίλους, συγγενείς, κάποιους από το παρελθόν σας, δασκάλους, γκουρού, συναδέλφους σας στη δουλειά, κάποιον που σας βοήθησε κάποτε και αμέτρητους άλλους. Ίσως ακόμα να θέλετε να ευχαριστήσετε κάποια ανώτερη δύναμη για το δώρο της ίδιας της ζωής ή για την ομορφιά της φύσης.
Και ενώ σκέφτεστε κάποιους ανθρώπους που σας κάνουν να νιώθετε ευγνώμονες, θυμηθείτε πως κάτι τέτοιο μπορεί να το αξίζει ο καθένας - κάποιος που σας άφησε χώρο για να μπείτε στο δρόμο, κάποιος που σας κράτησε μια πόρτα ανοιχτή ή ένας γιατρός που σας έσωσε τη ζωή. Το θέμα εδώ είναι να εστιάσετε την προσοχή σας στην ευγνωμοσύνη, και κατά προτίμηση μάλιστα αυτό να το κάνετε πρωί πρωί.
Εδώ και πάρα πολύ καιρό έχω καταλάβει πως είναι εύκολο να αφήσω το μυαλό μου να γλιστρήσει σε διάφορες μορφές αρνητικότητας. Όταν μου συμβαίνει αυτό, το πρώτο πράγμα που χάνω είναι η αίσθηση της ευγνωμοσύνης. Αρχίζω να θεωρώ τους ανθρώπους της ζωής μου ως κάτι δεδομένο, ενώ την αγάπη που νιώθω συχνά την αντικαθιστά η απόρριψη και η στενοχώρια. Αυτό που μου θυμίζει να κάνω η συγκεκριμένη άσκηση είναι να επικεντρώνομαι στα καλά της ζωής μου. Και καθώς σκέφτομαι κάποιο πρόσωπο για το οποίο είμαι ευγνώμων, κάποιο άλλο ξεπηδάει πάντοτε μέσα απ' το μυαλό μου και μετά άλλο και άλλο. Πολύ σύντομα φτάνω να σκέφτομαι άλλα πράγματα για τα οποία νιώθω ευγνωμοσύνη - την υγεία μου, τα παιδιά μου, το σπίτι μου, την καριέρα μου, τους αναγνώστες των βιβλίων μου, την ελευθερία μου και πάει λέγοντας.
Μπορεί η πρόταση μου να σας φαίνεται υπερβολικά απλοϊκή, όμως πράγματι δουλεύει! Αν το πρωί ξυπνήσετε έχοντας στο μυαλό σας την ευγνωμοσύνη, είναι πολύ δύσκολο, για την ακρίβεια σχεδόν αδύνατο, να αισθανθείτε κάτι άλλο εκτός από εσωτερική γαλήνη.

Πηγή: από το βιβλίο του Richard Carlson "Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα".

Σχετικές αναρτήσεις:


Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2012

Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα - 19η, 20η και 21η συμβουλή


19. Μειώστε την αντοχή σας στο στρες
Απ' ό,τι φαίνεται, στην κοινωνία μας ακολουθούμε ακριβώς την αντίθετη πρακτική. Έχουμε την τάση να σεβόμα­στε τους ανθρώπους που βρίσκονται κάτω από την πίεση μεγά­λου στρες, αυτούς που αντεπεξέρχονται σε μεγάλα φορτία άγ­χους και αντιμετωπίζουν μεγάλη πίεση. Όταν κάποιος λέει «Τον τελευταίο καιρό δούλευα πάρα πολύ», ή «Είμαι πραγμα­τικά εξοντωμένος», έχουμε μάθει να τον θαυμάζουμε, ακόμα και να τον μιμούμαστε. Στη δουλειά μου ως σύμβουλος στρες ακούω σχεδόν κάθε μέρα τη γεμάτη περηφάνια φράση: «Έχω μεγάλη αντοχή στο στρες». Έτσι, δε μου προξενεί και μεγάλη έκπληξη το γεγονός πως, όταν αυτοί οι εξοντωμένοι από το στρες άνθρωποι έρχονται στο γραφείο μου, εκείνο που ελπί­ζουν, τις περισσότερες φορές, είναι να τους προσφέρω κάποι­ες στρατηγικές ώστε να αυξήσουν ακόμα περισσότερο την αντοχή τους στο στρες με σκοπό να αναλάβουν ακόμα περισ­σότερες ευθύνες!
Ευτυχώς, στο συναισθηματικό μας σύστημα υπάρχει ένας απαράβατος νόμος που λέει το εξής: το ισχύον επίπεδο του στρες είναι αυτό ακριβώς που έχουμε την ικανότητα να αντέ­ξουμε. Θα έχετε βέβαια παρατηρήσει πως οι άνθρωποι που λέ­νε «Εγώ μπορώ να αντέξω μεγάλο στρεσάρισμα» είναι αυτοί που συνήθως βρίσκονται υπό την επήρεια πολύ μεγάλου στρες! Άρα, λοιπόν, αν μάθεις στους ανθρώπους πώς να αυξάνουν την αντοχή τους στο στρες, θα συμβεί αυτό ακριβώς που ορίζει ο κανόνας. Αυτοί θα αναλάβουν ακόμα μεγαλύτερες ευθύνες, η ένταση θα μεγαλώσει και το εξωτερικό επίπεδο του στρες θα εξισορροπήσει πάλι με την αντοχή τους. Συνήθως ένα εξουθε­νωμένο από το στρες άτομο χρειάζεται μια κάποιου είδους κρίση για να ξυπνήσει και να συνειδητοποιήσει την τρέλα που ζει - ο σύζυγος φεύγει, προκύπτει κάποιο πρόβλημα υγείας, αποκτάει το ίδιο κάποια βαριά μορφή εθισμού. Κάτι συμβαίνει και τους σπρώχνει στην αναζήτηση μιας καινούριας στρατηγι­κής.
Μπορεί να φαίνεται περίεργο, όμως αν εγγραφείτε σε ένα συνηθισμένο εργαστήρι ψυχολογικής αντιμετώπισης του στρες, εκείνο που πιθανότατα θα σας διδάξουν είναι πώς να αυξήσετε την αντοχή σας σ' αυτό. Μοιάζει λες και οι σύμβου­λοι του στρες είναι και αυτοί στρεσαρισμένοι!
Εκείνο που πρέπει να κάνετε είναι
να αρχίσετε να ελέγχετε το στρες σας προτού καταλήξει εκτός ελέγχου. Όταν νιώθετε ότι το μυαλό σας δουλεύει πολύ γρήγορα, είναι ώρα να ηρεμή­σετε και να ξαναβρείτε τον προσανατολισμό σας. Όταν βλέπε­τε ότι δεν μπορείτε να ελέγξτε το καθημερινό σας πρόγραμμα, είναι η κατάλληλη στιγμή να μειώσετε τους ρυθμούς σας και να επαναξιολογήσετε τι είναι πραγματικά σημαντικό, αντί να προσπαθήσετε να ανταπεξέλθετε σε όλες τις υποχρεώσεις της λίστας σας. Όταν νιώθετε ότι είστε εκτός ελέγχου ή νιώθετε αγανακτισμένος με όσα έχετε να κάνετε, αντί να ανασηκώσετε τα μανίκια σας και να ορμήσετε να τα βγάλετε πέρα, η καλύτε­ρη στρατηγική είναι να ηρεμήσετε, να πάρετε μερικές βαθιές αναπνοές και να πάτε μια μικρή βόλτα. Θα δείτε πως όταν πιά­νετε τον εαυτό σας να στρεσάρεται - πολύ πριν τα πράγματα ξεφύγουν από κάθε έλεγχο - το άγχος σας μοιάζει με χιονοστι­βάδα που κατεβαίνει μια πλαγιά. Όταν είναι μικρό, είναι εύ­κολο να το χειριστείτε και να το ελέγξετε. Όταν όμως πάρει φόρα, είναι πολύ δύσκολο, αν όχι ακατόρθωτο, να σταματήσει.
Δε χρειάζεται να ανησυχείτε πως δε θα καταφέρετε να τα κάνετε όλα. Όταν το μυαλό σας είναι καθαρό και ήρεμο και το επίπεδο του άγχους σας μειώνεται, θα γίνετε πιο αποτελεσμα­τικοί και θα το διασκεδάζετε περισσότερο. Και καθώς θα μει­ώνετε την αντοχή σας στο άγχος, θα δείτε πως όχι μόνο θα έχε­τε όλο και λιγότερο στρες να αντιμετωπίσετε, αλλά και περισ­σότερες δημιουργικές ιδέες για το πώς να χειριστείτε το στρες που σας έχει απομείνει.

20. Μια φορά την εβδομάδα γράψτε ένα γεμάτο ζεστασιά γράμμα
Είναι μια άσκηση που έχει αλλάξει πολλές ζωές, βοη­θώντας τους ανθρώπους να γίνουν πιο ήρεμοι και γεμάτοι αγά­πη. Σας προσφέρει πάρα πολλά πράγματα το να αφιερώνετε λίγα λεπτά κάθε βδομάδα για να γράψετε ένα γράμμα γεμάτο ζεστασιά. Πιάνοντας στα χέρια σας ένα στυλό ή χτυπώντας τα πλήκτρα του κομπιούτερ, μειώνετε τις ταχύτητες σας και ξαναθυμάστε όλους τους όμορφους ανθρώπους που υπάρχουν στη ζωή σας. Η ίδια η πράξη του να κάτσετε κάτω για να γράψετε σας βοηθάει να γεμίσετε τη ζωή σας με ευγνωμοσύνη.
Μόλις πάρετε την απόφαση να δοκιμάσετε, πιθανότατα θα μείνετε έκπληκτοι από τον αριθμό των ατόμων που θα εμφανι­στούν στη λίστα σας. Ένας πελάτης μου είπε κάποτε: «Μάλλον δε μου έχουν μείνει αρκετές βδομάδες ζωής για να γράψω σε όλους όσους έχω στη λίστα μου». Αυτό μπορεί να αληθεύει ή όχι και για σας, πάντως το πιο πιθανό είναι να υπάρχουν κά­ποιοι άνθρωποι στη ζωή σας, ή και στο παρελθόν σας ακόμα, που θα τους άξιζε ένα φιλικό και γεμάτο ζεστασιά γράμμα. Ακόμα όμως κι αν δεν υπάρχουν, εσείς μην κάνετε πίσω. Γράψτε σε κάποιον που δεν ξέρετε - ίσως σε κάποιο συγγρα­φέα που μπορεί και να μη ζει και που εσείς θαυμάζετε το έργο του. Σε κάποιο μεγάλο εφευρέτη ή φιλόσοφο του παρόντος ή του παρελθόντος. Μέρος της αξίας του γράμματος είναι να κα­τευθύνει τη σκέψη σας προς την ευγνωμοσύνη. Και γράφοντας το, ακόμα κι αν δεν το στείλετε, το επιτυγχάνετε.
Ο σκοπός του γράμματος σας είναι πολύ απλός: να εκφρά­σετε την αγάπη και την ευγνωμοσύνη σας. Μην ανησυχείτε αν δεν τα καταφέρνετε καλά στο γράψιμο. Το γράμμα σας δεν εί­ναι ένας διαγωνισμός μυαλού αλλά ένα δώρο καρδιάς. Εάν δεν μπορείτε να σκεφτείτε τι να γράψετε, αρχίστε με μικρές προτάσεις σαν την παρακάτω: «Αγαπητή Γιασμίν, ξύπνησα σή­μερα το πρωί και σκεφτόμουν πόσο τυχερός είμαι που έχω αν­θρώπους σαν κι εσένα στη ζωή μου. Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ που είσαι φίλη μου. Νιώθω πραγματικά ευλογημένος και σου εύχομαι κάθε χαρά και ευτυχία στη ζωή σου. Με αγάπη, Ρίτσαρντ».
Γράφοντας και στέλνοντας ένα τέτοιο γράμμα, όχι μόνο θα εστιάσετε την προσοχή σας στα καλά της ζωής σας, αλλά και το πρόσωπο που θα το λάβει, το πιθανότερο, θα νιώσει εξαιρετι­κά συγκινημένο και γεμάτο ευγνωμοσύνη. Πολύ συχνά αυτή η απλή κίνηση ξεκινάει μια ολόκληρη ακολουθία πράξεων αγά­πης και ίσως ο παραλήπτης του γράμματος σας να αποφασίσει να κάνει κι αυτός το ίδιο σε κάποιον άλλο ή ίσως να αρχίσει να φέρεται και να νιώθει περισσότερη αγάπη για τους συνανθρώ­πους του. Γράψτε αυτή τη βδομάδα κιόλας το πρώτο σας γράμ­μα. Βάζω στοίχημα πως θα μείνετε πολύ ευχαριστημένος που το κάνατε.

21. Φανταστείτε την ίδια σας την κηδεία
Αυτή η στρατηγική είναι λίγο τρομακτική για κάποι­ους, αλλά γενικά είναι πολύ αποτελεσματική γιατί μας υπενθυ­μίζει τι είναι πιο σημαντικό στη ζωή μας.
Όταν κοιτάμε πίσω τη ζωή μας, πόσοι από μας θα μείνουν ευχαριστημένοι που την περάσαμε έχοντας συνέχεια τα νεύρα μας τεντωμένα; Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι, όταν βρίσκονται στο κρεβάτι του θανάτου και αναπολούν τη ζωή τους, εύχονται να είχαν τελείως διαφορετικές προτεραιότητες. Εκτός λίγων εξαιρέσεων, όλοι εύχονται να μη βασανίζονταν τόσο πολύ «για μικροπράγματα». Αντίθετα, θα ήθελαν να είχαν αφιερώ­σει περισσότερο χρόνο σε ανθρώπους και δραστηριότητες που αγαπούσαν και λιγότερο με το να σκέφτονται πλευρές της ζω­ής που, αν εξεταστούν πιο προσεκτικά, δεν έχουν πραγματικά καμία σημασία. Με το να φανταστείτε την ίδια σας την κηδεία έχετε την ευκαιρία να ανατρέξετε σε όλη σας τη ζωή, ενώ πα­ράλληλα είστε ακόμα σε θέση να κάνετε μερικές σημαντικές αλλαγές.
Το να σκεφτείτε το θάνατο σας και κατ' επέκταση την ίδια σας τη ζωή, αν και μπορεί να είναι λίγο τρομακτικό ή οδυνηρό, στην πραγματικότητα είναι μια πολύ καλή ιδέα. Θα σας υπεν­θυμίσει το είδος του ανθρώπου που επιθυμείτε να είστε και τις προτεραιότητες που θεωρείτε πιο σημαντικές για σας. Αν λοι­πόν είστε σαν κι εμένα, κάτι τέτοιο θα λειτουργήσει το πιθανό­τερο σαν ξυπνητήρι και θα αποτελέσει μια εξαιρετική πηγή σημαντικών αλλαγών στη ζωή σας.

Πηγή: από το βιβλίο του Richard Carlson "Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα".

Σχετικές αναρτήσεις: