Κάλαντα Πρωτοχρονιάς

Κάντε κλικ επάνω στην εικόνα για να μεταφερθείτε στις λεπτομέρειες της ανάρτησης και να  δείτε video με κάλαντα Πρωτοχρονιάς, αλλά και να μάθετε τα λόγια.

Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά
ψηλή μου δεντρολιβανιά
κι αρχή καλός μας χρόνος
εκκλησιά με τ' άγιο θρόνος.

Αρχή που βγήκε ο Χριστός
άγιος και Πνευματικός,
στη γη να περπατήσει
και να μας καλοκαρδίσει.

Αγιος Βασίλης έρχεται,
και δεν μας καταδέχεται,
από την Καισαρεία,
συ' σαι αρχόντισσα κυρία.

Βαστά εικόνα και χαρτί
ζαχαροκάρνο, ζυμωτή
χαρτί και καλαμάρι
δες και με-δες και με το παλικάρι.

Το καλαμάρι έγραφε,
τη μοίρα του την έλεγε
και το χαρτί-και το χαρτί ομίλει
Άγιε μου-άγιε μου καλέ Βασίλη.

Και νέον έτος αριθμεί
την του Χριστού περιτομή
και η μνήμη του Αγίου
Ιεράρχου Βασιλείου.

Του χρόνου μας αρχή καλή
και ο Χριστός μας προσκαλεί
την κακία ν' αρνηθούμε
μ' αρετές να στολιστούμε.

Να ζούμε βίον τέλειον
κατά το ευαγγέλιον
με αγάπη με ειρήνη
και με τη δικαιοσύνη.

Χρόνια πολλά και ευτυχή
με καθαρά κι αγνή ψυχή
με χαρά και με υγεία
και με θεία ευλογίαΑρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά
ψηλή μου δεντρολιβανιά
κι αρχή καλός μας χρόνος
εκκλησιά με τ' άγιο θρόνος.

Αρχή που βγήκε ο Χριστός
άγιος και Πνευματικός,
στη γη να περπατήσει
και να μας καλοκαρδίσει.

Αγιος Βασίλης έρχεται,
και δεν μας καταδέχεται,
από την Καισαρεία,
συ' σαι αρχόντισσα κυρία.

Βαστά εικόνα και χαρτί
ζαχαροκάρνο, ζυμωτή
χαρτί και καλαμάρι
δες και με-δες και με το παλικάρι.

Το καλαμάρι έγραφε,
τη μοίρα του την έλεγε
και το χαρτί-και το χαρτί ομίλει
Άγιε μου-άγιε μου καλέ Βασίλη.

Και νέον έτος αριθμεί
την του Χριστού περιτομή
και η μνήμη του Αγίου
Ιεράρχου Βασιλείου.

Του χρόνου μας αρχή καλή
και ο Χριστός μας προσκαλεί
την κακία ν' αρνηθούμε
μ' αρετές να στολιστούμε.

Να ζούμε βίον τέλειον
κατά το ευαγγέλιον
με αγάπη με ειρήνη
και με τη δικαιοσύνη.

Χρόνια πολλά και ευτυχή
με καθαρά κι αγνή ψυχή
με χαρά και με υγεία
και με θεία ευλογία

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα σε όλη την Ελλάδα

Τα κάλαντα των Χριστουγέννων είναι ένα πανελλαδικό έθιμο. Εκτός, όμως, από τα γνωστά σε όλους μας Χριστουγεννιάτικα κάλαντα υπάρχουν παραλλαγές τους, που συναντάμε σε διάφορα σημεία της Ελλάδας.  Σε αυτήν τη σελίδα εκτός από το «Καλήν εσπέραν άρχοντες…» θα βρείτε άλλες 14 παραλλαγές Χριστουγεννιάτικων καλάντων. Ας τους ρίξουμε μια ματιά. [Κάντε κλικ επάνω στη φωτογραφία για να τα διαβάσετε.] Καλήν εσπέραν άρχοντες, αν είναι ορισμός σας, Χριστού τη Θεία γέννηση, να πω στ' αρχοντικό σας. Χριστός γεννάται σήμερον, εν Βηθλεέμ τη πόλη, οι ουρανοί αγάλλονται, χαίρεται η φύσης όλη. Εν τω σπηλαίω τίκτεται, εν φάτνη των αλόγων, ο βασιλεύς των ουρανών, και ποιητής των όλων. Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι, το Δόξα εν υψίστης, και τούτο άξιον εστί, η των ποιμένων πίστης. Εκ της Περσίας έρχονται, τρεις μάγοι με τα δώρα, άστρο λαμπρό τους οδηγεί, χωρίς να λείψει ώρα. Φτάνοντας στην Ιερουσαλήμ, με πόθο ερωτούσι, πού εγεννήθει ο Χριστός, να πάν να τον ευρώσι. Δια Χριστόν ως ήκουσε, ο βασιλεύς Ηρώδης, αμέσως εταράχτηκε, κι έγινε θηριώδης. Διατί πολλά φοβήθηκε, δια τη βασιλεία, μην του τη πάρει ο Χριστός, και χάσει την αξία. Κράζει τους μάγους και ρωτά, που ο Χριστός γεννάται, εν Βηθλεέμ ηξέρομε, ο συγγραφεύς διηγάται. Τον είπε να υπάγουσι, και όπου τον εβρούσιν, αφού τον προσκυνήσουσιν, να παν να του το πούσιν Όπως υπάγει και αυτός, για να τον προσκυνήσει, με δόλο ως μισόθεος, για να τον αφανήσει. Βγαίνουν οι Μάγοι τρέχοντας, και τον αστέρα βλέπουν, φως θεϊκό κατέβαινε, και με χαρά προστρέχουν. Φτάνοντας εις το σπήλαιο, βρίσκουν την Θεοτόκο, και βάστα στας αγκάλας της, τον Άγιον της Τόκο. Γονατιστοί τον προσκυνούν, και δώρα του χαρίζουν, σμύρνα χρυσό και λίβανο, θεό τον εφημίζουν. Σμύρνα είναι νέος άνθρωπος, χρυσό ως Βασιλέα, και λίβανο νέος θεός, σ’ όλη την ατμοσφαίρα. Αφού τον προσκυνήσασιν, ευθύς πάλι μισεύουν, και τον Ηρώδη μελετούν, να πάνε για να εύρουν. Άγγελος εκ των ουρανών, βγαίνει τους εμποδίζει, από άλλην οδό να πορευτούν, αυτός τους διορίζει. Και πάλι άλλος Άγγελος, τον Ιωσήφ προστάζει, εις Αίγυπτο να πορευτεί, και εκεί να ησυχάζει. Να πάρει και την Μαριάμ, μαζί με τον υιό της, γιατί ο Ηρώδης εζητεί, τον τόκο τον δικό της. Μη βλέποντας ο Βασιλεύς, τους μάγους να γυρίζουν, στην Βηθλεέμ επρόσταξε, παιδί να μην αφήσουν. Χιλιάδες δεκατέσσερις, σφάζουν σε μια ημέρα, θρήνο κλαυθμό και οδυρμό, είχε κάθε μητέρα. Και επληρώθην το ρηθέν, Προφήτου Ησαϊου, ως και των άλλων προφητών, και του Ιερεμίου.

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Αιγαίου Κάτω στα Ιεροσόλυμα, στης Βηθλεέμ την πόλη, εκεί δεντρί δεν ήτανε, δεντρί ξεφανερώθη. Κι ανάμεσα στους κλώνους του, αγγέλοι κι αρχαγγέλοι, κι ο Μιχαήλ Αρχάγγελος, ξεφτερουγά και λέει. Χριστέ, για δώσ’ μου τα κλειδιά, και τα χρυσά κλειδάκια, ν' ανοίξω τον παράδεισο, να μπω σε περιβόλι. Να κόψω μήλο δροσερό, να πιω νερό δροσάτο, να γείρω ν' αποκοιμηθώ, σε νεραντζιά ‘πο κάτω. Και σας καληνυχτίζουμε, πέσετε κοιμηθείτε, ολίγον ύπνον πάρετε, κι ευθύς ως σηκωθείτε. Στην εκκλησία να τρέξετε, όλοι με προθυμίαν, και του Χριστού να ακούσετε, τη Θεία Λειτουργία.

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Βυζαντίου (Κοτυωρών Πόντου) Άναρχος Θεός καταβέβηκεν και εν τη Παρθένω κατώκησεν Βασιλεύς των όλων και Κύριος, ήλθε τον Αδάμ αναπλάσασθαί Γηγενείς σκιρτάτε και χαίρεσθε, τάξεις των αγγέλων ευφραίνεσθε Δέξαι Βηθλεεμ τον Δεσπότην σου, Βασιλέα πάντω και Κύριον Εξ ανατολών Μάγοι έρχονται, δώρα προσκομίζοντες άξια Ζητούν προσκυνήσαι τον Κύριον, τον εν τω σπηλαίω τικτόμενον Ήνεγγεν αστήρν μάγους οδηγών, ένδον του σπηλαίου εκόμισεν Θεός, βασιλεύς προαιώνιος, τίκτεται εκ κόρης Θεόπαιδος Ιδών ο Ηρώδης ως έμαθεν, όλω εξεπλάγη ο δείλαιος Κράζει και βοά προς τους ιερείς, τους δοξολογούντας τον Κύριον Λέγετε σοφοί και διδάκαλοι άρα που γεννάται ο Κύριος; Μέγα και φρικτόν το τεράστιον, ο εν ουρανοίς επεδήμησεν Νύκτα Ιωσήφ ρήμα ήκουσε, άγγελος Κυρίου ελάλησεν Ξένον και παράδοξον άκουσμα και η συγκατάβασις άρρητος Ο μακροθυμίσας και εύσπλαχνος, πάντων υπομένει τα πταίσματα Πάλιν ουρανοί ανεώχθησαν άγγλοι αυτού ανυμνήτωσαν Ρήτορες ελθόντες προσέπεσον βασιλέα μέγαν και ένδοξον Σήμερον η κτίσις αγάλλεται και πανηγύρίζει κι ευφραίνεται Τάξεις των αγγέλων εξέστησαν επί το παράδοξον θέαμα Ύμνους και δεήσεις ανέμελπον των πάντων δεσπότην και άνακτα Φως εν τω σπηλαίω ανέτειλε και τοις εν τω σκότει επέλαμψε Χαίρουσα η φύσις αγάλλεται και πανηγυρίζει κι ευφραίνεται Ψάλλοντες Χριστόν, τον Θεόν ημών, τον εν τω σπηλαίω τικτόμενον Ω Παρθενομήτορ και Δέσποινα, σώζε του εις Σε καταφεύγοντας.

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Δωδεκανήσων Αυτή είναι η ημέρα, όπου ήρθ’ o Λυτρωτής, από Μαριάμ Μητέρα, εκ Παρθένου γεννηθείς. (δις) Άναρχος αρχήν λαμβάνει, και σαρκούται ο Θεός, ο Άγέννητος γεννάται εις την φάτνην ταπεινός. (δις) Όσοι έχετε στα ξένα, να δεχθείτε με καλό, και του χρόνου με υγεία το Θεό παρακαλώ. (δις)

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Ηπείρου Ελάτε εδώ γειτόνισσες, και εσείς γειτονοπούλες, τα σπάργανα να φτιάξουμε, και το Χριστό ν’ αλλάξουμε. Τα σπάργανα για το Χριστό, ελάτε όλες σας εδώ. (δις) Να πάμε να γυρίσουμε, και βάγια να σκορπίσουμε, να βρούμε και την Παναγιά, οπού μας φέρνει τη χαρά. Τα σπάργανα για το Χριστό, ελάτε όλες σας εδώ. (δις) Κοιμάται στα τριαντάφυλλα, γεννιέται μες στα λούλουδα, γεννιέται μες στα λούλουδα, κοιμάται στα τριαντάφυλλα. Τα σπάργανα για το Χριστό, ελάτε όλες σας εδώ, τα σπάργανα να φτιάξουμε, και το Χριστό ν’ αλλάξουμε.

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Θράκης Χριστός γεννιέται, χαρά στον κόσμο, χαρά στον κόσμο, στα παλικάρια. Σαράντα μέρες, σαράντα νύχτες, η Παναγιά μας, κοιλοπονούσε. Κοιλοπονούσε, παρακαλούσε, τους αρχαγγέλους, τους ιεράρχες. Σεις αρχάγγελοι και ιεράρχες, στη Σμύρνη πηγαίνετε, μαμές να φέρτε. Αγία Μαρίνα, Αγία Κατερίνα, στη Σμύρνη πάνε, μαμές να φέρουν. Όσο να πάνε κι όσο να έρθουν, η Παναγιά μας ελυτρώθει. Στην κούνια το ‘βάλαν και το κουνούσαν, και το κουνούσαν, το τραγουδούσαν. Σαν ήλιος λάμπει, σα νιό φεγγάρι, σα νιό φεγγάρι, το παλικάρι. Φέγγει σε τούτον το νοικοκύρη, με τα καλά του, με τα παιδιά του, με την καλή τη νοικοκυρά του.

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Καππαδοκίας. Καλην εσπέραν άρχοντες κι αν είναι ορισμός σας, Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλη. Εν τω σπηλαίο τίκτεται, εν φάτνη των αλόγων, οι ουρανοί αγάλλονται, χαίρει κι η φύσις όλη. Εκ της Περσίας έρχονται τρεις Μάγοι με τα δώρα, άστρον λαμπρόν τους οδηγεί, χωρίς να λείψη ώρα. Γονατιστοί τον προσκυνούν και δώρα του χαρίζουν, σμύρνα, χρυσόν και λίβανον, Θεόν τον ευφημίζουν. Και επληρώθη το ρηθέν, προφήτου Ησαΐου, μετά των άλλων προφητών και του Ιερεμίου. Φωνή ηκούσθη εν Ραμά, Ραχήλ τα τέκνα κλαίει, παραμυθήν ουκ ήθελεν, ότι αυτά ουκ έχει. Ιδού όπως σας είπαμεν όλην τήν υμνωδίαν, του Ιησού μας του Χριστού, γέννησιν την αγίαν. Χρόνους πολλούς να χαίρεσθε, πάντα ευτυχισμένοι, σωματικώς και ψυχικώς να είσθε πλουτισμένοι.

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Κέρκυρας Σήμερα οι μάγοι έρχονται, στη χώρα του Ηρώδη. Σήμερα οι μάγοι έρχονται, στη χώρα του Ηρώδη. Και ο Ηρώδης ταραχθείς, έγινε θηριώδης. Και ο Ηρώδης ταραχθείς, έγινε θηριώδης. Κράζει τους μάγους και ρωτά, μάγοι πού θε να πάτε; Κράζει τους μάγους και ρωτά, μάγοι πού θε να πάτε; Στης Βηθλεέμ το σπήλαιο, την πόλη την Αγία. Στης Βηθλεέμ το σπήλαιο, την πόλη την Αγία. Π’ εκεί γεννάει το Χριστό, η Δέσποινα Μαρία. Π’ εκεί γεννάει το Χριστό, η Δέσποινα Μαρία.

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Κρήτης Καλήν εσπέραν άρχοντες, αν είναι ορισμός σας, Χριστού τη θεία Γέννηση να πω στ' αρχοντικό σας. Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλη, οι ουρανοί αγάλλονται χαίρετ’ η φύσις όλη. Εντός σπηλαίων τίκτεται, εν φάτνη των αλόγων, ο βασιλεύς των ουρανών και ποιητής των όλων. Κερά καμαροτράχηλη και φεγγαρομαγούλα, και κρουσταλίδα του γιαλού και πάχνη από τα δέντρα. Aπου τον έχεις τον υιό το μοσχοκανακάρη, λούζεις τον και χτενίζεις τον και στο σχολείο τον πέμπεις. Κι ο δάσκαλος τον έδειρε μ’ ένα χρυσό βεργάλι, και η κυρά δασκάλισσα με το μαργαριτάρι. Είπαμε δα για την κερά ας πούμε για τη βάγια, άψε βαγίτσα το κερί, άψε και το διπλέρι, και κάτσε και ντουσούντισε ήντα θα μας εφέρεις. Για απάκι, για λουκάνικο, για χοιρινό κομμάτι, κι από τον πύρο του βουτσιού να πιούμε μια γεμάτη. Κι από τη μαύρη όρνιθα κανένα αυγουλάκι, κι αν το ‘χει κάνει η γαλανή ας είναι ζευγαράκι. κι από το πιθαράκι σου λάδι ένα κουρουπάκι, κι αν είναι κι ακροπλιάτερο βαστούμε και τ' ασκάκι. Φέρε πανιέρι κάστανα, πανιέρι λεπτοκάρυα, και φέρε και γλυκό κρασί να πιουν τα παλληκάρια. Κι αν είναι με το θέλημα άσπρη μου περιστέρα, ανοίξατε την πόρτα σας να πούμε καλημέρα.

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Κυκλάδων Για σένα κόρη όμορφη ήρθαμε να τα πούμε, και τα καλά Χριστούγεννα για να σου ευχηθούμε. Φέρτε μας κρασί να πιούμε και του χρόνου να σας πούμε, και του χρόνου να σας πούμε φέρτε μας κρασί να πιούμε. Αν έχεις κόρη όμορφη βάλε τη στο τσιμπίδι, και κρέμασε την αψηλά να μην τη φαν οι ψύλλοι. Φέρτε μας κρασί να πιούμε και του χρόνου να σας πούμε, και του χρόνου να σας πούμε φέρτε μας κρασί να πιούμε. Σ’ αυτό το σπίτι που ‘ρθαμε καράβια ‘ν’ ασημένια, του χρόνου σαν και σήμερα να ‘ναι μαλαματένια. Φέρτε μας κρασί να πιούμε και του χρόνου να σας πούμε, και του χρόνου να σας πούμε φέρτε μας κρασί να πιούμε. Για σένα κόρη όμορφη ήρθαμε να τα πούμε, και τα καλά Χριστούγεννα για να σου ευχηθούμε. Φέρτε μας κρασί να πιούμε και του χρόνου να σας πούμε, και του χρόνου να σας πούμε φέρτε μας κρασί να πιούμε.

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Μακεδονίας Χριστούγεννα, Πρωτούγεννα, τώρα Χριστός γιννιέτι. (δις) Γιννιέται κι βαφτίζιτι, στους ουρανούς απάνου. (δις) Όλοι οι Αγγέλοι χαίρουντι, κι όλοι δοξολογιούντι. (δις) Και τα δαιμόνια σκάζουνε, και σκάζουν και πλαντάζουν. (δις) Σε τούτο το σπίτι πού ‘ρθαμε, μι μάρμαρου στρουμένου. (δις)

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Πελοπονήσσου Χριστούγεννα, Πρωτούγεννα, πρώτη γιορτή του χρόνου, για βγάτε, δέτε, μάθετε, πως ο Χριστός γεννάται. Γεννάται κι αναθρέφεται, με μέλι και με γάλα, το μέλι τρων οι άρχοντες, το γάλα οι αφεντάδες και το μελισσοβότανο, το νίβονται οι κυράδες. Κυρά ψηλή, κυρά λιγνή, κυρά γαϊτανοφρύδα, κυρά μου όταν στολίζεσαι, να πας στην εκκλησιά σου, Βάνεις τον ήλιο πρόσωπο, και το φεγγάρι αγκάλη, και τον καθάριο αυγερινό, τον βάζεις δακτυλίδι. Εμείς εδώ δεν ήρθαμε, να φάμε και να πιούμε, παρά σας αγαπούσαμε, κι ήρθαμε να σας δούμε. Εδώ που τραγουδήσαμε, πέτρα να μη ραγίσει, κι ο νοικοκύρης του σπιτιού, πολλούς χρόνους να ζήσει. Δώστε μας και τον κόκορα, δώστε μας και την κότα, δώστε μας και πέντ’ έξι αυγά, να πάμε σ’ άλλη πόρτα.

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Πόντου Χριστός γεννέθεν, χαρά σ'όν κόσμον, α, καλή ώρα καλήν ημέραν, α, καλόν παιδίν οψέ γεννέθεν, οψε γεννέθεν, ουρανεστάθεν. Τον εγέννησεν η Παναΐα, τον ανέσταισεν Αειπαρθένος, εκαβάλλκεψεν χρυσόν πουλάριν, εκατήβεν στο σταυροδρόμιν. Έρπαξαν ατόν οι σκύλ’ Εβραίοι, σκύλ’ Εβραίοι και μιλ’ Εβραίοι, ας σ’ αρκρεντικά κι ασ’ σην καρδίαν, γαίμαν έσταξεν, φλογήν κι εφάνθεν. Όπου έσταξεν εμυροστάθεν, εμυρισ' ατόν ο κόσμον όλον, α, μυρίσ’ ατόν κι εσύ αφέντα, εκατήβεν στο σταυροδρόμιν. Διάβα σ'ο ταρέζ κι έλα σην πόρτα, έξω στέκνε τα παλικάρια, έβγαλ’ τον κισέ και δώσ’ παράδας, έξω στέκνε τα παλικάρια. Και θυμίζνε σ'ον νοικοκύρην, νοικοκύρην και βασιλέαν.

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Σάμου Σένα σου πρέπει αφέντη μου καρέκλα καρυδένια, για ν’ ακουμπά η μέση σου η μαργαριταρένια. Βάλτε μας κρασί να πιούμε και του χρόνου να σας πούμε. (δις) Και πάλι ξαναπρέπει σου στα πεύκια να κοιμάσαι, να πίνεις, να δροσίζεσαι και πάλι αφέντης να ‘σαι. Βάλτε μας κρασί να πιούμε και του χρόνου να σας πούμε. (δις) Και πάλι ξαναπρέπει σου καράβι ν’ αρματώσεις, και τα πανιά του καραβιού να τα μαλαματώσεις. Βάλτε μας κρασί να πιούμε και τού χρόνου να σας πούμε. (δις) Πολλά ’παμε τ’ αφέντη μας, ας πούμε τση κυράς μας. Κυρά ψιλή, κυρά λιγνή, κυρά μαυροματούσα, πω ‘χεις τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρια στήθη, και του κοράκου το φτερό το ‘χεις καμπανοφρύδι. Βάλτε μας κρασί να πιούμε και του χρόνου να σας πούμε. (δις) Αν έχεις κόρη έμορφη, βάλτην νά μας κεράσει, να της φχηθούμε όλοι μας, ν’ ασπρίσει, να γεράσει. Βάλτε μας κρασί να πιούμε και του χρόνου να σας πούμε. (δις) Κι αν έχεις γιο στα γράμματα, βάλτονε στο ψαλτήρι, να τ’ αξιώσει ο Θεός, να βάλει πετραχήλι. Βάλτε μας κρασί να πιούμε και του χρόνου να σας πούμε. (δις)

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Σμύρνης Καλήν εσπέραν άρχοντες κι αν είναι ορισμός σας, Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλη, εν τω σπηλαίο τίκτεται, εν φάτνη των αλόγων. Κερά ψηλή, κερά λιγνή, κερά καμαροφρύδα, κερά μ’ όταν στολίζεσαι να πας στην εκκλησία, έχεις και κόρην έμορφη που δεν έχει ιστορία. Μήδε στην πόλη βρίσκεσαι, μήδε στην Καισαρεία, έχεις και γιον στα γράμματα, υγιόν εις το ψαλτήρι, να τον ‘ξιώσει και ο Θεός, να βάλει πετραχήλι.

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Χίου Χριστούγεννα πρωτούγεννα, τώρα Χριστός γεννάται, γεννάται κι ανατρέφεται με μέλιν και με γάλα. Το μέλιν τρων οι άρχοντες και το κερίν οι άγιοι, και το μελισσοβότανον το τρων’ οι αρχοντάδες. Τούτες οι μέρες εύχουνε, τούτες οι εβδομάδες, όπου ‘χει ξένον κράζει τον κι οπού δικόν καλεί τον, κι οπού ‘χει άντρα στην ξενιτιά γραφή του στέλνει να ‘ρτει. Άντε γραφή μου κι εύρε τον και πιάσ’ τον αφ το χέριν, και πε του πως τον χαιρετά το γκαρδιακό του ταίριν. Και πε του πως ειμ’ άρρωστη, βαριά αρρωστημένη, και στο βαρύ ξενιτεμό δεν ήμουν μαθημένη. Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ την πόλη, οι ουρανοί αγάλλονται χαίρει η κτίσης όλη. Εν τω σπηλαίο τίκτεται, εν φάτνη των αλόγων, ο βασιλεύς των ουρανών και ποιητής των όλων. Ιδού όπου σας είπαμεν με πασάν προθυμίαν, του Ιησού μας του Χριστού γέννησιν την αγίαν. Δότε κι εμάς τον κόπον μας, οτ’ είναι ορισμός σας, και ο Χριστός μας πάντοτε να είναι βοηθός σας. Αν είστε απ’ τους πλούσιους φλωριά μην τα λυπάστε, αν είστε από τους δεύτερους ξηντάρες και ζολότες, κι αν είστε απ’ τους πάμπτωχους ένα ζευγάρι κότες. Και σας καληνυχτίζομεν, πέστε να κοιμηθείτε, ολίγον ύπνον πάρετε, πάλι να σηκωθείτε. Στην εκκλησία να τρέξετε με άκραν προθυμίαν, και του θεού ν’ ακούσετε την Θείαν λειτουργία. Χρόνους πολλούς να χαίρεστε, να ειστ’ ευτυχισμένοι, σωματικά και ψυχικά να είστε πλουτισμένοι. Πηγή: matia.gr

Τα κάλαντα των Φώτων (Θεοφανείων)

Τα κάλαντα αυτά τα τραγουδούν την Παραμονή των Φώτων.


Σήμερα τα φώτα κι ο φωτισμός
η χαρά μεγάλη κι ο αγιασμός.
Κάτω στον Ιορδάνη τον ποταμό
κάθετ' η κυρά μας η Παναγιά.
Όργανo βαστάει, κερί κρατεί
και τον Αϊ-Γιάννη παρακαλεί.
Άϊ-Γιάννη αφέντη και βαπτιστή
βάπτισε κι εμένα Θεού παιδί.
Ν' ανεβώ επάνω στον ουρανό
να μαζέψω ρόδα και λίβανο.
Καλημέρα, καλημέρα,
Καλή σου μέρα αφέντη με την κυρά.


[Κάντε κλικ επάνω στη φωτογραφία για να δείτε video με τα κάλαντα και παραλλαγές τους]



Ολόκληρα τα κάλαντα είναι:
Σήμερα τα Φώτα κι οι φωτισμοί
και χαρές μεγάλες και αγιασμοί.
Κάτω στον Ιορδάνη τον ποταμό,
κάθεται η Κυρά μας η Παναγιά.
Σπάργανα βαστάει, κερί κρατεί
και τον Αϊ - Γιάννη παρακαλεί:
-Άγιε Γιάννη Αφέντη και Βαπτιστή,
δύνασαι βαπτίσεις Θεού παιδί;
-Δύναμαι και θέλω και προσκυνώ
και τον Κύριό μου παρακαλώ.
Ν΄ ανέβω πάνω στον ουρανό,
Να μαζέψω ρόδα και λίβανο.
-Άγιε Γιάννη Αφέντη και Βαπτιστή,
έλα να βαπτίσεις Θεού παιδί.
Ν΄ αγιαστούν οι κάμποι και τα νερά,
Ν΄ αγιαστεί κι ο αφέντης με την κυρά.


και μια προσθήκη στο τέλος ...
σφάξαμε τον πετεινό, είδαμε τα Φώτα,
δώστε μας το μπαξίσι μας, να πάμε σ' άλλη πόρτα
Στις Σέρρες, στη Μακεδονία, το δίστιχο αυτό τραγουδιέται:
"σφάξαμε τον πετεινό, έμεινε η κότα, δώσε το μπαξίσι μας...."



Μια άλλη εκδοχή λέει:
Σήμερον τα φώτα κι ο φωτισμός 
και του Ιησού μας ο βαφτισμός.
Σήμερα η κυρά μας η Παναγιά
σπάργανα στα τίμια χέρια κρατεί
και τον Άη Γιάνη παρακαλεί.
«Δύνεσ', Άη Γιάννη Πρόδρομε,
για να μου βαφτίσεις Θεόν παιδί ;»
Δύνουμαι και σώνω και προσκυνώ,
για κοντοκαρτέρει ως το πουρνό,
για ν' ανέβω απάνου στους ουρανούς,
για να ρίξω δρόσο και λίβανο,
ν' αγιαστούν οι βρύσες και τα νερά,
ν' αγιαστή κι αφέντης με την κυρά».
Σήκω, κυρά μ', να στολιστής, να πας ταχιά στα Φώτα,
στα Φώτα και στον αγιασμό και στον καλό το χρόνο.
Βάλε τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρι αστήθι,
και του κοράκου το φτερό βάλ'το καμαροφρύδι.
Για βάλε το χεράκι σουστην αργυρή σου τσέπη
κι αν εύρεις γρόσα δος μας τα, φλουριά μην τα λυπάσαι,
κι αν εύρεις και μισό φλουρί, κέρνα τα παλληκάρια, 
κέρνα τ' αφέντη μ' κέρνα τα, να πιούνε στην υγειά σου,
και στην υγειά σου, αφέντη μου, και στην καλή χρονιά σου.
Να ζήσεις χρόνια εκατό, διακόσα, παραπάνου, 
κι απ' τα διακόσα κι ύστερα ν' ασπρίσεις να γεράσεις,
ν'ασπρίσεις σαν τον Όλυμπο, σαν τ' άσπρο περιστέρι, 
σαν τ' αηδονάκι που λαλεί, το Μάη, το καλοκαίρι.
Κυρά μου, τον γιόκα σου, κυρά μ', τον ακριβό σου, 
τον έλουζες, τον χτένιζες, στο δάσκαλο τον πάϊνες, 
κι ο δάσκαλος τον έδερνε με δυο κλωνάρια μόσκο, 
με τέσσαρα βασιλικό, με πέντε μαντζουράνα.
Κυρά μ', τη θυγατέρα σου, κυρά μ', την ακριβή σου,
γραμματικός την αγαπά, πραμματευτής τη θέλει, 
κι ο δάσκαλος απ' το σκολειό γυρεύοντάς την στέλνει.

Τα κάλαντα στην Ικαρία για την Πρωτοχρονιά.

Θα μου πείτε γιατί διαλέξαμε τα κάλαντα της Ικαρίας. Γιατί είναι τα πιο χαρούμενα, τα πιο ανθρώπινα, αυτά με το πιο πολύ κρασί.
[Κάντε κλικ επάνω στη φωτογραφία για να τα ακούσετε].

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα από όλη την Ελλάδα.

Τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς είναι ένα πανελλαδικό έθιμο. Εκτός, όμως, από τα γνωστά σε όλους μας "Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά" υπάρχουν παραλλαγές τους, που συναντάμε σε διάφορα σημεία της Ελλάδας. Εδώ λοιπόν θα βρείτε άλλες 11 παραλλαγές των Πρωτοχροννιάτικων καλάντων.  [Κάντε κλικ επάνω στη φωτογραφία για να τα διαβάσετε.] Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα σε όλη την Ελλάδα Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, ψηλή μου δενδρολιβανιά, κι αρχή καλός μας χρόνος, εκκλησιά με τ' άγιο θρόνο. Αρχή που βγήκε ο Χριστός, άγιος και πνευματικός, στη γη να περπατήσει, και να μας καλοκαρδίσει. Άγιος Βασίλης έρχεται, και όλους μας καταδέχεται, από την Καισαρεία, σ’ εισ’ αρχόντισσα κυρία. Βαστάει εικόνα και χαρτί, ζαχαροκάντιο ζυμωτή, χαρτί και καλαμάρι, δες και με το παλικάρι. Το καλαμάρι έγραφε, τη μοίρα μου την έγραφε, και το χαρτί ομίλει, Άγιέ μου καλέ Βασίλη. Κάτσε να φας, κάτσε να πιεις κάτσε το πόνο σου να πεις, κάτσε - κάτσε να τραγουδήσεις, και να μας - και να μας καλοκαρδίσεις.

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα Δυτικής Μακεδονίας Άγιος Βασίλης έρχεται, Γενάρης ξημερώνει, σα φέτος και του χρόνου. Εδώ σε τούτη την αυλή, στο μαρμαροστρωμένο, εδώ ‘χουν χίλια πρόβατα και δυο χιλιάδες γίδια. Σαν τα μυρμήγκια περπατούν, σαν τα μελίσσια πάνε, με τη φλογέρα τα λαλούν, με την αντρειά τα διώχνουν. Χρόνια πολλά, καλή χρονιά στο σπίτι σας.

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα Ζακύνθου Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά κι αρχή καλός μας χρόνος, υγεία αγάπη και χαρά να φέρει ο νέος χρόνος, υγεία αγάπη και χαρά να φέρει ο νέος χρόνος. Να ζήσει ο κύρης ο καλός να ζήσει κι η κυρά του, όλα του κόσμου τ’ αγαθά να έχει η φαμελιά του, όλα του κόσμου τ’ αγαθά να έχει η φαμελιά του. Να ζήσει τ’ αρχοντόπουλο που ‘χει καρδιά μεγάλη, σ’ εμάς και την παρέα μας ένα φλουρί να βάλει, σ’ εμάς και την παρέα μας ένα φλουρί να βάλει.

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα Ικαρίας Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, ψηλή μου δεντρολιβανιά, κι αρχή καλός μας χρόνος, εκκλησιά με τ’ άγιος θρόνος. Άγιος Βασίλης έρχεται από τον κάβο Πάπα, βαστάει και στην πλάτη του μια μαλλιαρή θυλάκα, να βάλει μέσα τα ψωμιά, τις τηγανίτες, τα λεφτά. Εσένα αφέντη, πρέπει σου καρέκλα καρυδένια, για ν' ακουμπάς τη μέση σου τη μαργαριταρένια. Και πάλι ξαναπρέπει σου, βάλε στραβά το φέσι σου, και δίπλα το βρακί σου, να σκάσουν οι εχθροί σου. Πολλά είπαμε τ’ αφέντη μας, ας πούμε της κυράς μας. Κυρά ψηλή, κυρά λιγνή, κυρά ταπανοφρύδα, που έχεις τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρι στήθος, και του κοράκου τα φτερά τα ‘χεις ταπανοφρύδια. Που όταν λουστείς και χτενιστείς και πας στην εκκλησιά σου, η στράτα ρόδα γέμισε απ’ την περπατησιά σου. Πολλά ‘παμε και της κυράς, ας πούμε και της κόρης. Έχεις και κόρη όμορφη, που δεν έχει ιστορία, ούτε στην Πόλη βρίσκεται, ούτε στη Βενετία. Έχεις και κόρη όμορφη, βάλτηνε στο ζεμπίλι, και κρέμασέτηνε ψηλά, να μη τη φάν’ οι ψύλλοι. Πολλά ‘παμε, πολλά ‘παμε, μα δε μας εκεράσατε, κι αν ακόμα θε να πούμε, βάλτε μας κρασί να πιούμε. Εφάγαμε τον πετεινό, να φάμε και την κότα, και δώστε το φλουράκι μας, να πάμε σ’ άλλη πόρτα. Γλωσσάρι Κάβος= ακρωτήριο θυλάκα= μεγάλη σακούλα φέσι= είδος καπέλου ή σκούφου που φορούσαν την εποχή της Τουρκοκρατίας. βρακί= είδος ρούχα, κάτι σαν παντελόνι, που φορούσαν οι χωρικοί τα χρόνια της Τουρκοκρατίας. ταπανοφρύδα= γυναίκα με ωραία φρύδια (μεγάλα πυκνά κα μαύρα φρύδια). ταπανοφρύδια= μεγάλα ,πυκνά και μαύρα φρύδια. στράτα= ο δρόμος ζεμπίλι= ψάθινος σάκος , το δίχτυ για τα ψώνια .  φλουράκι =μικρό νόμισμα , η αμοιβή των παιδιών που έλεγαν τα κάλαντα.

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα Κέρκυρας Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, πρώτη του Γεναρίου, αύριο ξημερώνεται τ’ Αγίου Βασιλείου. Άγιος Βασίλης έρχεται, από την Καισαρεία, βαστάει εικόνα και χαρτί, χαρτί και καλαμάρι. Το καλαμάρι έγραφε και το χαρτί μιλούσε: -Βασίλη πόθεν έρχεσαι και πόθε κατεβαίνεις; -Από τη μάνα μ’ έρχομαι και στο σχολειό πηγαίνω, να μάθω τ’ Άγια γράμματα και τ’ Άγιο Ευαγγέλιο. Σ’ αυτήν την πόρτα που ήρθαμε, πέτρα να μη ραγίσει, κι ο νοικοκύρης του σπιτιού, χρόνια πολλά να ζήσει. Να ζήσει χρόνους εκατό, και να τους απεράσει, και στων παιδιών του τις χαρές, κουφέτα να μοιράσει. Κυρά χρυσή, κυρ’ αργυρή, κυρά μαλαματένια, που σε χτενίζουν άγγελοι με τα χρυσά τους χτένια. Άνοιξε το πουγκάκι σου το μαργαριταρένιο, και δώσε μ’ ένα τάλιρο, ας είναι κι ασημένιο. Και τώρα καληνύχτα σας, καλό ξημέρωμά σας, κι ο Άγιος Βασίλειος να είναι βοήθειά σας.

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα Κεφαλλονιάς Άγιος Βασίλης έρχεται, Γενάρης ξημερώνει, ο μήνας που μας έρχεται, το χρόνο φανερώνει. Τρα λα λα λα λα λα λα λα λα Τρα λα λα λα λα λα λα λα Την άδεια γυρεύουμε, στο σπίτι σας να μπούμε. τον Άγιο με όργανα, και με φωνές να πούμε. Τρα λα λα λα λα λα λα λα λα Τρα λα λα λα λα λα λα λα Εκοίταξα στον ουρανό, και είδα δυο λαμπάδες, και με το καλωσόρισμα, καλές σας εορτάδες. Τρα λα λα λα λα λα λα λα λα Τρα λα λα λα λα λα λα λα Και πάλι ξανακοίταξα, και είδα δυο στεφάνια, και με το καληνύχτισμα, καλά σας Θεοφάνεια. Τρα λα λα λα λα λα λα λα λα Τρα λα λα λα λα λα λα λα

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα Κρήτης Α Ταχειά ταχειά ν' αρχιχρονιά κι αρχή του Γεναρίου, αύριο ξημερώνεται τ' Αγίου Βασιλείου. Πρώτα που βγήκεν ο Χριστός στη γη να περπατήσει, εβγήκε και χαιρέτησε όλους τους ζευγολάτες. Τον πρώτο που χαιρέτησε ήταν o Άγιος Βασίλης - Καλώς τα κάνεις Βασιλειό, καλόν ζευγάριν έχεις; -Καλό το λες αφέντη μου καλό και ευλογημένο, που το 'βλογά η χάρη σου με το δεξιό σου χέρι, με το δεξιό με το ζερβό με το μαλαματένιο. -Για πες μου Αη Βασίλη μου πόσα μουζούρια σπέρνεις; -Σπέρνω σταράκι δώδεκα, κριθάρι δέκα πέντε ταή και ρόβι δεκαοχτώ κι από νωρίς στο στάβλο. Εθέρισα κι αλώνεψα κι έκαμα χίλια μόδια, και τα κορκοσκινίσματα χίλια και πεντακόσια. Μα τ' άλλα δεν εμέτρησα γιατί Χριστός επέρνα, και κειά που στάθην' ο Χριστός χρυσόν δεντρίν εβγήκεν, και κειά που μεταπάτησε χρυσό κυπαρισσάκι, που 'χε στην μέση τον σταυρό και στην κορφή την βρύση, στα μεσοκλωναράκια του πέρδικα κακαρίζει. -Κακάριζε κακάριζε πέρδικα κορωνάτη, μα επά τον έχουν τον υγιό, το μοσχοκανακάρη.

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα Κρήτης Β Καλήν ημέραν άρχοντες αν είναι ορισμός σας, Χριστού την Θείαν γέννηση να πω στ' αρχοντικόν σας. Σήμερον ειν' αρχιμηνιά και είναι και πρώτη ημέρα, και ήρθε ο Μάρτης και ηύρε μας τον καθαρόν αέρα. Δώστε μας και τον κόπο μας, ότι ‘ναι ο ορισμός σας, και ο Χριστός μας πάντοτε να είναι βοηθός σας. Κι αν είναι με το θέλημα χρυσή μου περιστέρα, άνοιξε και την πόρτα σου να πούμε καλησπέρα. Του χρόνου πάλι να 'ρθουμε μ' υγεία να σας βρούμε, στο σπίτι σας χαρούμενους κι όλοι να τραγουδούμε. Και του καιρού χαιράμενοι να ειν' η αφεντιά σας, ο νοικοκύρης κι η κερά και τα παιδόγγονά σας. Ταχιά - ταχιά ν' αρχιμηνιά, ταχιά ν' αρχή του χρόνου, ταχιά ‘ναι που επροπάτηξεν ο Κύριος του Κόσμου. Εκιά που πέρασε ο Χριστός χρυσά δεντρά ανθούσαν, κι απάνω στα κλωνάρια τους πέρδικες κελαηδούσαν. Σε τούτονε τ' αρχοντικό ερέχτηκα και μπήκα, γιατί ‘ναι τα δοκάρια του μηλιές και κυπαρίσσα. Μα ακόμη δεν το ηύρηκες το μάνταλο ν' ανοίξεις, να μας εδώσεις κατιτίς κι ύστερα να σφαλίξεις. Κι εδά καληνυχτίζουμε κι εσένα πρωταφέντη, ολοχρονίς στο σπίτι σου ο Θιός καλό να πέμπει.

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα Κρήτης Γ Ταχιά ταχιά ειν' αρχιμηνιά, ταχιά ειν' αρχή του χρόνου, ταχιά ειν' όπου περπάτησε αφέντης μου στον κόσμο. Και βγήκε και χαιρέτησε όλους τους ζευγολάτες, κι ο πρώτος που χαιρέτησε ήταν ο Αγιός Βασίλης. - Ώρα καλή σου βασιλιά τι σπέρνεις την ημέρα, με το στραβό, με το κουτσό με το στεφανοκέρι; - Σπέρνω κριθάρι δώδεκα και στάρι δεκαπέντε, ταγί και ρόβι δεκαοχτώ κι από νωρίς στο στάβλο. Μουζούρι στάρι έσπειρα κάτου στο περιγιάλι, και ωτί τ' ανεργιαστήκανε περδίκια και λαγούδια. - Στένω βροχάδες για λαγούς και πλάκες για περδίκια, ούτε λαγούδια έπιασα, ούτε λαγούδια πιάνω. Επά που καλαντρίσαμε καλά μας επληρώσαν, πολλά να έχει τα έχη τους και τα ποδόματά τους. Και αν έχουν και αρσενικό παιδί στη σέλα καθισμένο, να σιέται να λυγίζεται να πέφτει το λογάδι, να το μαζώνει η μάνα του, να 'χει χαρά μεγάλη. - Άψε Βαΐτσα το κερί, άψε και το λυχνάρι, και κάτσε και ντουσούντιζε ίντα θα μας εφέρει. Για πα και για λουκάνικο, κι απ' αγριμιού κομμάτι, κι από τη μαύρη όρνιθα κανένα αυγουλάκι, κι αν το ‘κανε κι η γαλανή ας είναι ζευγαράκι.

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα Μακεδονίας Ήρθε πάλι νέο έτος εις την πρώτη του μηνός, ήρθα να σας χαιρετήσω, δούλος σας ο ταπεινός. Ο Βασίλειος ο Μέγας, ιεράρχης θαυμαστός, εις την οικογένειά σας να ‘ναι πάντα βοηθός. Τα παιδιά εις το σχολείο να πηγαίνουνε συχνά, να μαθαίνουνε το βίο, της πατρίδας τα ιερά. Και για τους ξενιτεμένους έχω να σας πω πολλά, σας αφήνω «καληνύχτα», και του χρόνου με υγειά.

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα Μάνης Ταχιά ταχιά ειν' αρχιμηνιά, ταχιά ειν' αρχή τον χρόνου, αρχή ειν' αρχή τα κάλαντα, κι αρχή τον Γεναρίου. Μέσα κοιμάται αφέντης μας, μαζί με την κυρά μας, και ποιος να μπει και ποιος να βγει, και ποιος να τους ξυπνήσει; Ξύπνησε, αφέντη, ξύπνησε, να φάμε και να πιούμε. Αφέντη πύργος φαίνεσαι, κι ορθός σαν κυπαρίσσι, και του ματιού σου η σαϊτιά, πύργους ξεθεμελιώνει, πύργους και πετροπήγαδα, κι αυλές μαρμαρωμένες. Είπαμε δα τ' αφέντη μας, ας πούμε της κυράς μας. Κυρά μαρμαροτράχηλη, και φεγγαρομαγούλα, και κρουσταλλίδα του νερού, και πάχνη από τα χιόνια. Όπου τον έχεις τον υγιό, τον λευκοχαναχάρη, που λούζεις και χτενίζεις τον, και στο σχολειό τον στέλνεις. Κι ο δάσκαλος τον έβαλε, να του χαλαναρχείσει, κι εξέπασέ του το κερί, κι έκαψε το χαρτί του, κι έκαψε και τα ρούχα του, τα μορφογαζωμένα, κι ο δάσκαλος τον έδειρε, με το χρυσό βιτσάρι. Παίρνει τον το παράπονο, την άκρην άκρη πάει, στο δρόμο τον συναπαντούν, οι δώδεκα Απόστολοι: «Έλα να φας, έλα να πιεις, έλα να τραγουδήσεις».

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα Πόντου Αρχή Κάλαντα κι αρχή του χρόνου, κι αρχή του χρόνου, πάντα Κάλαντα, πάντα του χρόνου, πάντα, του χρόνου. Αρχή μήλον εν' κι αρχήν κυδώνεν, κι αρχήν κυδώνεν. Κι αρχή βάλσαμον το μυριγμένον, το μυριγμένον. Εμυρίστεν ατό ο κόσμος Άλεν', ο κόσμος Άλεν, για μυρίστ' ατό κι εσύ αφένταμ, καλέμ αφέντα. Ερθαν καλά παιδία είσην πόρταν και ξαν σην πόρτα σ '. Άψον το κερί σ' κι έλα σην πόρτα σ' κι έλα σην πόρτα σ' Χαμηλόπα, χα ξερά τζιρόπα, ξερά τζιρόπα. Χα ξερά μαύρα κοικκίμελόπα, κοκκιμελόπα. Χρόνια Πολλά, και του χρόνου.

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα Χίου Τα ψαλλόμενα το πρωί, με συνοδεία τραμπούκας (πήλινου ταμπούρλου). Δυστυχώς -προς εντροπήν γονέων και διδασκάλων- σήμερα δεν ψάλλονται πια. Εις αυτό το Νέο Έτος Βασιλείου εορτήν ήλθα να σας χαιρετήσω με την πρέπουσαν ευχήν. Εύχομαι λοιπόν να ζείτε χίλια χρόνια ευτυχείς κι ο Βασίλειος ο Μέγας πάντα να σας βοηθεί. Και για τα ξενητεμένα έχω να ειπώ πολλά όπου είναι κι όπου στέκουν να 'χουν την Καλή Χρονιά. Κι άλλα έτερα σας πρέπουν μα εγώ δεν ημπορώ σας αφήνω καλό βράδυ και του χρόνου με καλό. Τα ψαλλόμενα το βράδυ, με ομοίωμα καραβιού επιβατηγού ή πολεμικού, με σφυρίχτρα και κανόνι. Την καλησπέρα σου 'φερα έλα να τηνε πάρεις με ρόδα και τριαντάφυλλα έλα να τηνε ράνεις. (για γιο που σπουδάζει) Έχεις και γιο και μονογιό και γιο και παλληκάρι να τον αξιώσει ο Θεός να κάμει ένα καράβι. Η πλώρη νάναι μάλαμα, η πρύμνη νάναι ασήμι και στα σιδεροκάταρτα νάν' ο Αγιος Βασίλης. (για έγκυο γυναίκα) Κοκώνα μου των κοκονών κοκώνα των κοκόνων τον κανακάρη που κρατάς να κάνεις μ' έναν πόνο. (για ξενητεμένο ή ναυτικό) Νάμουνα πετροκότσυφας νάχα κερένια μύτη να σούφερνα το γιόκα σου (ή άντρα σου) απόψε μέσ' το σπίτι. Ψάξε μεσ'το σακκάκι σου το χρυσοκεντημένο κι' άνοιξε το πουγκάκι σου το μαργαριταρένιο. Κι' αν έχει ασήμι ρίξε το αφέντη να το δούμε κι' αν έχεις και γλυκό κρασί φέρε το να το πιούμε. Σ' αυτό το σπίτι πούρθαμε τα ράφια είν' ασημένια τού χρόνου σαν ξανάρθουμε νάναι μαλαματένια. Σ' αυτό το σπίτι πούρθαμε πέτρα να μη ραγίσει κι' ο νοικοκύρης κι' η κυρά χρόνια πολλά να ζήσει. Πηγή: http://www.matia.gr